Un estudio advirte de que as verteduras de augas residuais limita a calidade do marisco en Arousa

Un estudio elaborado por a Universidade de Vigo conclúe que as verteduras de augas residuais “están a limitar a calidade do marisco producido na ría de Arousa”, e recomenda “tomar medidas de mellora” no saneamento e depuración e na situación dos emisarios das estacións depuradoras (EDAR).

Os resultados do informe déronse a coñecer este martes polas confrarías da ría de Arousa, Plataforma en Defensa da Ría e Mexillón de Galicia, no pósito de Carril.

En 2015, encargaron ao grupo de investigación Ecotox da universidade viguesa un informe integrado preliminar de limitacións antropoxénicas á produción marisquera da ría de Arousa.

Ao respecto, advirte, ademais, en relación coas mortaldades de bivalvos infaunales no banco de Lombos do Ulla, que a regulación de caudais dos encoros da cunca “puido incrementar o número de eventos de salinidades críticas”.

Tamén establece que o consumo de reló, no referente á contaminación por chumbo, “non representa un perigo” para a saúde”, aínda que anima a realizar o mesmo estudio con mamíferos – xa que os responsables deste documento o fixeron a través de ensaios con camaróns – .

CONTAMINACIÓN

No que respecta a augas residuais urbanas, o traballo determina “que existen achegas contaminantes de relevancia orixinadas por verteduras líquidas depurados e non depurados de augas residuais urbanas en lugares de alta produción marisquera” da ría.

Tamén sinala que existe contaminación microbiolóxica “por achegas directas de augas fecais non depuradas ou incompletamente depuradas, debido a deficiencias na rede de saneamento”.

Esta contaminación, segundo engade, “causa a acumulación de E.coli en mexillón transplantado á boca do emisario por enriba dos niveis legais para a súa comercialización”, pero non así no mexillón de cultivo das bateas máis próximas.

Ademais, indica que existen “achegas de microcontaminantes químicos tóxicos para as fases larvarias dos invertebrados mariños en todos os emisarios de EDAR analizados”. Por último, detecta “unha forte contaminación por hidrocarburos aromáticos policíclicos”.

CHUMBO EN RELÓ

En canto á afección de chumbo en reló, establece que “non é bioasimilable polos consumidores” despois de alimentar durante 28 días cunha mestura a camaróns.

Non obstante, “dadas as diferenzas evidentes entre o sistema dixestivo do camarón e do ser humano”, vai “aconsellable realizar este estudio con mamíferos ou mediante dixestión in vitro simulando a dixestión humana”.

LOMBOS DO ULLA

Por último, sobre os Lombos do Ulla, analiza varios episodios de salinidade, entre 2012-2013 e 2013-2014, para concluír que houbo consecuencia da regulación de caudais.

En concreto, apunta á regulación de caudais dos encoros de cunca e estima que “puido incrementar o número de eventos de salinidades críticas”.