O capelán que destapou abusos nos ‘miguelianos’ corrobora aos familiares aínda que a defensa veo pouco verosímil

O capelán que destapou os abusos sexuais que supostamente se cometeron na Orde e Mandato de San Miguel Arcanxo, coñecida como ‘Orde dos miguelianos’, e puxo estes feitos en coñecemento do Bispado de Tui-Vigo corroborou a versión dada polos familiares, segundo afirmou a avogada da acusación, mentres que o letrado da defensa asegurou que a súa versión é “pouco verosímil”.

Así o comunicaron ambos os letrados aos medios de comunicación á saída do Xulgado de Instrución número un de Tui (Pontevedra), onde este martes compareceu como testemuña o cura Isaac de la Vega, quen trasladou aos xornalistas que as cousas se van a ver dentro do xulgado”, aínda que confiou en que todo se poida resolver pronto”. “Oxalá, ganas teño”, rematou.

Antes de entrar nos xulgados, a avogada Ana Reguera, que representa a familiares vinculados a esta Orde, destacou que a declaración de De la Vega, que no momento dos feitos cumpría tarefas “propias da Igrexa” como dar misa, confesar e dar charlas, “é importante” porque “ten coñecemento de moitos feitos a través de diferentes testemuñas e prexudicadas”.

Tal e como explicou, o capelán estivo en contacto coa Orde durante entre 6 e 8 anos, onde exercía como “asesor espiritual”. En todo caso, a letrada aclarou que esta testemuña “tiña cero control” sobre a organización e, aínda que puxo os feitos en coñecemento do Bispado, “el non denunciou”, senón que o fixeron as familias.

Xa á saída dos xulgados, Reguera remarcou que De la Vega declarou este martes como testemuña e, por tanto, con obrigación de dicir a verdade, e comunicou que durante a súa comparecencia “contou o que viviu, o coñecemento que ten a través de todas as vítimas”; un testemuño que, afirmou, é coincidente coa declaración das vítimas.

Pola súa banda, o avogado da defensa, Emilio Cortés, mantivo que a declaración do capelán, que ratifica a que fixo en sede xudicial e policial antes do levantamento do segredo de sumario, parécelle “pouco verosímil”, o que argumentou na “lóxica humana” e porque “ninguén se dese conta absolutamente de nada” a pesar de que supostamente foi “unha situación tan prolongada”.

Así as cousas, reiterou que “o único que existe contra Miguel Rosendo na causa son testemuños e, por tanto, até certo punto subxectivos”, mentres que “todo o que se actuou de forma obxectiva -como informes da Policía Xudicial- non achegan ningún indicio de culpabilidade”.

TESTEMUÑA

O letrado cuestionouse como é posible que De la Vega diga que tivo coñecemento destes supostos episodios de abusos en 2012 e que os comunicou ao bispo, e “declare paladinamente, sen ningún rubor, que o bispo lle dixo que garde silencio e até maio do ano seguinte non se inicia a investigación”.

Ademais, engadiu que o capelán era responsable desde 2009 da vixilancia espiritual e “a ‘longa man’ do bispo” na Orde, e, por tanto, “algo de control debe ter”. En relación a todo isto, apuntou que esta información é “relevante” para o caso, pero tamén “para a eventual investigación da posible comisión dun delito de omisión do deber de perseguir delitos”.

“O bispo, que xa virá por aquí, explicaranos que é isto”, afirmou, antes de avanzar que o Bispado, “se non está citado” no marco da causa xudicial, a defensa citarao. Finalmente, dixo que todas estas cuestións investigadas “non parece que -concorden- ben co mandamento sexto da Lei da Igrexa”.

Desta maneira, ao ser cuestionado sobre se denunciará ao cura por falso testemuño ante esa presunta “pouca verosimilitude”, remarcou que os letrados que levan conxuntamente a defensa valorarao e tomarán a decisión que teñan que tomar cando coñezan “con claridade o que está a suceder”.

Ao ser cuestionado sobre estas acusacións, o capelán comentou á saída dos xulgados -sen deterse a falar cos medios- que: “Menos mal que non ten que xulgar el”. Ademais, a avogada da acusación remarcou que se o letrado considera que a testemuña non dixo a verdade interpoña unha denuncia.

PROBAS

En canto ás probas sobre as que se sustenta a causa, o avogado da defensa remarcou que “se a acusación quere debuxar aquilo como a casa dos horrores, terá que dar datos de que existen os horrores, senón os horrores son meramente inferidos ou traen causa dalgunha outra razón que pode ser máis espuria”.

Segundo dixo, “as testificais lévaas o vento, e se as cousas comparécense cun guión preestablecido, iso ten que ir acompañado dalgún dato obxectivo”. Ante iso, insistiu en que “as probas subxectivas están aí pero as obxectivas contravén de forma frontal o que din as probas subxectivas”.

En concreto, recalcou que os datos obxectivos que hai “son os informes de virxinidade destas mulleres, o informe da Garda Civil que non atopa rastros ou indicios de que Rosendo teña capacidade para liderar ningunha seita, unha peza que dá unha das presuntas vítimas na que non hai restos de ADN” e a revisión da Policía Xudicial á casa de Mougás na que “non atoparon ningún resto de ADN compatible con Miguel Rosendo”.

En canto aos informes sobre a virxinidade das mulleres, o avogado considerounos “contundentes” para negar a versión da acusación e, aínda que recoñeceu que non serían proba suficiente para negar outro tipo de abusos sexuais, contestou que se lles tiran 5 balas, -teñen que- ir unha por unha”. No entanto, sobre estes informes a letrada Reguera adiantou que os vai a rebater, aínda que descartou concretar se para iso presentará outras probas ou testemuños.

PRESUNCIÓN DE INOCENCIA

Sobre Miguel Rosendo, o seu avogado, que lembrou que en prisión ten as comunicacións “restrinxidas e moi limitadas”, censurou que o seu cliente estea “a ser sometido a un xuízo público” e haxa “un adiantamento precipitado da súa declaración de culpabilidade”.

“A presunción de inocencia novamente en España non tivo os efectos que nun estado democrático e constitucional se espera, e por tanto non imos a cexar no empeño de tentar demostrar a inocencia de Miguel Rosendo, por moi difícil que sexa”, aseverou, antes de apuntar que “aos poucos” presentarán “uns indicios e probas que desmonten a tese da acusación”.