Unha psiquiatra que atendeu a Rosario Porto diagnosticoulle ambivalencia

Unha especialista na unidade de drogodependencias e psiquiatra infantil diagnosticou en 2009 que Rosario Porto, que ingresara nun sanatorio psiquiátrico de Santiago, estaba “cansada” e “ambivalente”. Preguntada por esta última cualificación polo fiscal, sinalou que “todos os seres humanos ás veces sentimos amor e ás veces odio”.

Na novena sesión do xuízo que trata de esclarecer a morte en circunstancias violentas de Asunta Basterra en setembro de 2013, esta médica declarou en calidade de testemuña a petición do avogado de Porto, José Luís Gutiérrez Aranguren.

Ás súas cuestións, explicou que a atendeu durante un ingreso no sanatorio psiquiátrico no ano 2009. “Eu voume a… Como sempre, cíngome ao que escribín na historia clínica: é unha paciente que vén acompañada do seu esposo nun estado de ansiedade, angustia, tristeza e con desexos de morrer dalgunha maneira”, apuntou.

Con todo, explicou que acudiu para devandito ingreso pero que quen a viu en primeiro lugar, “na primeira entrevista”, foi “outro compañeiro médico”. Logo houbo unha intervención posterior na que si participou ela, como recoñeceu.

“ANTECEDENTE DE AUTOELIMINACIÓN”

Respecto diso, afirmou que si a considerou unha paciente de risco no seu día, e que Porto chegou a pedir a alta voluntaria contra o seu criterio.

“A miña preocupación era o seu risco contra si mesma, esa era a miña preocupación, porque había un antecedente moi claro de depresión e un antecedente moi claro de autoeliminación anos atrás, cando a paciente era moi nova. Está na súa historia clínica”, subliñou.

Cuestionada sobre se ten coñecemento de que lle estorbaba a súa filla Asunta, a profesional remitiuse ao código deontolóxico para destacar que “non” pode “contestar a iso”, xa que lle tería que autorizar a súa paciente -sentada a escasos metros dela na sala- “por escrito”.

Desta forma, ante a reiteración de se creu que Rosario supuña risco para terceiras persoas, resaltou que “non”, senón que o implicaba “para ela”.

“IRRITABLE COA SÚA FILLA”

Na segunda quenda do interrogatorio a esta testemuña interveu o fiscal, Jorge Fernández de Aránguiz, quen lle mostrou un informe sobre o que a médica replicou que non é seu, senón do seu outro “colega”.

O fiscal leu contido do documento, como que Rosario Porto estaba “moi irritable coa filla” e que lle molestaba, e volveulle a preguntar pola autoría do texto, ao que a profesional insistiu en que iso é “o problema” do seu compañeiro. “Ese informe non o redactei. Non vou contestar iso”, incidiu.

Por último, sobre unha afirmación contida noutro informe, que indicaba que a nai de Asunta estaba “cansada e ambivalente”, recoñeceuna como propia, e explicou, como “hai dous anos”, o significado desa “ambivalencia”.

“Significa, e creo que esa pregunta… bo, non o sei, na miña aparencia, como todos os seres humanos, ás veces sentimos amor e ás veces odio coas nosas relacións vinculares. Iso é o que quero dicir”, chamou a atención.

O TITOR DE ASUNTA

Por último nunha primeira quenda de comparecencias esta xornada pasou pola sala o profesor que era titor da nena a semana en que morreu.

Así, ratificou que recibiu a carta xustificativa da súa ausencia o mércores 18 de setembro, asinada por Porto, que indicaba que a noite anterior a menor tivera vómitos porque lle foi prescrita unha forte medicación.

Ese foi o día en que os investigadores sitúan un posible ensaio do crime na casa de Montouto, da que o fiscal demostrou que fora desconectada a alarma.

Este profesor describiu como “normal” a relación de Rosario con Asunta e, acerca da misiva, apuntou que tamén a viu normal no seu momento, aínda que “era moi extensa” e “normalmente son máis concisas”.

Unha vez coñecido o ocorrido coa súa alumna, e tras falar co director do centro, acudiu a dependencias policiais para entregar o xustificante.