Críticas á prensa rosa e ao xuíz Taín na declaración dun Basterra altivo, irónico e arrogante

Basterra durante a declaración

Era dos momentos máis esperados do xuízo e a declaración de Alfonso Basterra non defraudou, xa que despregou toda unha serie de explicacións ás preguntas das acusacións, que trataban de probar a súa implicación no asasinato da súa filla Asunta, pero tamén porque, na súa exposición, incluíu numerosas críticas á prensa rosa e ao xuíz instrutor da causa, José Antonio Vázquez Taín, nun ton, ademais, permanentemente altivo, irónico e até por momentos arrogante.

Vestido cunha chaqueta negra, comezou a xornada ás 10,00 horas no xulgado de Santiago cunha actitude tranquila, coas pernas cruzadas e utilizando unha linguaxe erudita, sosegado e sen aforrarse detalles. Cruzaba as pernas e ofrecía respostas a todas as preguntas que lle ía formulando o fiscal, primeiro en interrogalo.

Con todo, a medida que avanzou este interrogatorio, que durou até as 12,00 horas, Basterra foise ofuscando e estivo menos cómodo na cadeira na que compareceu fronte ao presidente do tribunal.

Desde este lugar, era escudriñado tanto polos nove membros do xurado popular, á súa dereita, como polos xornalistas e o público en xeral, ás súas costas.

De feito, o exmarido de Rosario Porto acabou desabrochándose a chaqueta e levouse as mans á barba e á cabeza varias veces.

“ESTERCOLEIROS INFORMATIVOS”

Precisamente os seus compañeiros de profesión, os xornalistas, foron un dos principais brancos das súas críticas na sala.

En concreto, referiuse a programas televisivos de debate e faladoiro sobre informacións ‘do corazón’, aos que tachou de “estercoleiros informativos”, e expresou a súa indignación ante o feito de que o acusasen, dixo, de pederasta.

“Acusáronme de pederasta a min. Non saben o que é iso no cárcere. Puxéronseme aquí, eu crin que me mataban”, advertiu, mentres facía un xesto coa man na súa garganta.

“QUEN MANDA É A SÚA SEÑORÍA”

O xuíz Taín foi o seu outro gran obxectivo, e, así, cargou contra el e contra unha instrución, infestada, segundo denunciou, de “irregularidades” e “filtracións”.

Respecto diso, puxo en boca do maxistrado a frase “nunca vin un caso tan claro” e avisou de que a segunda parte da oración a omitía para que “a súa señoría” non se ruborizase.

“Fíxoseme un á parte e un dos gardas civís díxome: ‘mire, levamos unha semana investigándoo, quero que saiba que non temos nada contra vostede, pero quen manda é a súa señoría”, relatou.

“NIN AS RATAS”

Lembrando o “estupor” que lle causou, Alfonso Basterra mostrou a súa desconformidade con que se decretase o seu ingreso en prisión, e non escatimou en cualificativos para describir o que tivo que vivir, segundo dixo, nos días previos.

“Pasei dúas noites no calabozo e alí non podían vivir nin as ratas”, apuntou nun momento. Noutro, falou dun 27 de setembro “aterrador”.

“O FILLO DO PAPA FRANCISCO”

Ese foi o día en que declarou ante o xuíz, antes do seu traslado a prisión. Polas condicións nas que se atopaba, solicitou ao fiscal “empatía” -até en tres ocasións- para entender que non lle era posible realizar unha declaración “coherente”.

“Posiblemente dixen iso. Se me preguntaran se era fillo do papa Francisco posiblemente dixese que si”, ironizou.

O ton irónico mantívoo tamén ante outras preguntas, como ao indicar que el non fai “unha gráfica de Excel” para anotar o que hai cada día e en que momento; ou ao sinalar que non ten “experiencia” en sede xudicial.

Así mesmo, sobre a suposta desaparición do seu portátil, que máis tarde foi atopado no seu piso, opinou que iso “é moi divertido”. “Como dixeron que o escondeu aínda que estaba en Teixeiro -no cárcere-, por iso digo que é moi divertido”, precisou.

DEIXÉMONOS DE “O CADÁVER”

O seu malestar co fiscal evidenciouno con expresións como “máis clara auga” -ao afirmar que se o venres era 13, o luns sería 16- e ao reclamarlle que aludise á súa defunta filla como Asunta. “Deixémonos de ‘o cadáver’, pídollo, “é un trazo de humanidade”, salientou.

Tamén lle espetou Basterra que non sabía “por que” insistía nun determinado momento, e interpeloulle sobre se é “pai de familia”, porque, na súa opinión, o representante do Ministerio Fiscal “non sabe o que é perder a un fillo”. “Non foi un día normal, métase iso na cabeza”, chegoulle a dicir.

Pola súa banda, ao avogado da acusación popular soltoulle un “está vostede equivocado” nun punto do seu interrogatorio e tamén o avisou de que el ten “o mesmo ou maior interese” en saber quen puido fornecer un medicamento a Asunta. “Se se decata de quen foi, tráiamo aquí”, apuntoulle.

Preguntado por fotos do móbil de Asunta mostradas este xoves á súa exmuller, con el presente na sala, Basterra negou lembralas, para, a continuación, aclarar que o que non viu foron “fotos do móbil”, pero si “no móbil”. Tamén afirmou acordarse da data do venres 13 porque “saíu algunha película que outra”.

Pola súa banda, o amor pola súa filla, á que, en maior forma que a súa exmuller, referiuse como “a miña” nena, co posesivo, tratouno de demostrar ao identificar cada minuto que pasaba con ela como “unha inxección de moral”. “Era o que máis quería no mundo”, aseverou ao termo da sesión.

CONTRADICIÓNS

Aínda que na súa exposición Alfonso Basterra eloxiou a madurez de Asunta, á que atribuíu unha mentalidade “de 18 anos”, a pesar de estar a piques de cumprir 13; noutros extremos mostrouna como “moi xoguetona” e narrou que lle lía “un conto” antes de durmir e recollíalle a súa roupa mentres se desvestía para porse o pixama.

Por outra banda, interrogado sobre as fotografías da menor, escusouse en que el tiña “unha carraca” de móbil e dixo que non sabía como funcionan “chismes” como o ‘iPhone’. Con todo, sobre a súa carreira profesional, constatou que foi chamado para colaborar en medios polo seu coñecemento das redes sociais.

OVOS FRESCOS, ESPAGUETIS E ALBÓNDIGAS

O gusto de Basterra pola cociña levou a que estivese moi presente na súa declaración, desde as referencias aos “ovos frescos” que achegou Rosario -“sen parangón”- o día en que comeron con Asunta un revolto de champiñóns, e que segundo os investigadores levaba o orfidal disolto, até o prato preferido da nena, uns “espaguetis con allo e perexil machucado e un chorrito de aceite”.

“A cociña reláxame”, confesou Alfonso, que lembrou que o día da desaparición de Asunta foi a comprar carne picada e fixo albóndigas, receita que “nunca” fixera en 16 anos de matrimonio, e que, recoñeceu, non quedaron “moi ben”. Esa xornada, despois leu ‘Gordo’ de Jesús Ruiz Mantilla.

Igualmente, reivindicou a súa meticulosidade no fogar, que, sinalou, mantiña limpo, e reprobou que isto motivase “sorpresa” en gardas civís. “Non sei como terían as súas casas”, deixou caer.

Por último, como a súa exmuller Rosario Porto, que este venres lle atendeu tomando notas na primeira parte da súa declaración, coa mirada máis perdida na segunda, Basterra fixo referencia á súa vida en prisión, “o talego”, do que apuntou vocabulario como o “crúxente” para referir que alguén che rife ao facer algo mal.