O xurado popular do caso Asunta rexeita limitar a retransmisión de imaxes do xuízo

Porto e Basterra na primeira xornada do xuízo

O xurado popular rexeitou a limitación á retransmisión de imaxes do xuízo como pediron as defensas de Rosario Porto e Alfonso Basterra, que na xornada de alegacións solicitaron restricións á captación e reprodución no transcurso do proceso que trata de esclarecer se eles acabaron coa vida da súa filla Asunta Basterra en setembro de 2013.

Segundo explicaron, o que trataban de evitar era a retransmisión das imaxes do xuízo, pero non querían que se desenvolvese a porta pechada, senón que os xornalistas unicamente poderían tomar notas do que sucedese na sala, para despois contalo a través dos seus respectivos medios de comunicación.

O obxectivo era tentar “garantir un xuízo xusto”, sinalou Belén Hospido, que representa a Alfonso Basterra, quen, vestido cun xersei azul, permaneceu reflexivo e coas mans na boca durante boa parte dos momentos iniciais do proceso.

Pola súa banda, Rosario Porto, vestida completamente de negro, mostrouse cabizbaixa, e o seu letrado, José Luís Rodríguez Aranguren, que interveu en primeiro lugar, apelou á “preocupación” expresada por algunhas testemuñas para xustificar a súa petición.

Así, referiuse a que testemuñas, mediante escritos, reclamaron declarar tras un biombo “para evitar ser vistas” polas “consecuencias” que isto podería ter, por exemplo, ante os seus “alumnos menores de idade”, que poderían ver afectada, dixo, “a súa saúde mental”, polo “trauma” de identificar aos seus profesores no xuízo.

En concreto, Aranguren precisou que non solicitaba “porta pechada” para o xuízo senón determinadas “restricións”, sen prexuízo, resaltou, para o dereito á información que recolle a Constitución española.

Respecto diso, citou lexislación e até a declaración universal de dereitos humanos para reclamar que “sexa suficiente” coas notas que tomase a prensa.

Como o avogado de Rosario Porto, a de Alfonso Basterra aludiu aos programas e faladoiros que, desde que ocorreron os feitos, viñéronse emitindo en televisión ao redor da morte de Asunta.

Así, e sen cuestionar a “publicidade” de devanditos debates, xustificou no “dereito” a un “xuíz imparcial” e na “non contaminación” de xurados e testemuñas a demanda de “medidas de limitación”, pola “colisión” de dereitos.

“PROCEDE A PUBLICIDADE”

Pola contra, o Ministerio Fiscal sinalou que “procede a publicidade” ao entender que quen queira opinar sobre o xuízo farao, e, na súa opinión, é preferible que o fagan a partir de “materia prima” que sexa “a realidade” do ocorrido na sala.

“A liberdade de opinar ninguén a pode restrinxir”, advertiu, na súa quenda, o fiscal Jorge Fernández de Aránguiz. Ao seu xuízo, “quen queiran opinar” sobre o tema, “cidadáns ou profesionais, van facelo igual” e, por tanto, “en beneficio do correcto funcionamento da xustiza”, o que viu como “o correcto e conveniente”, tamén para a “tranquilidade” dos membros do xurado, é “que quen queira opinar opine sobre a base do que realmente se viu e oído nesta sala de vistas, non sobre o que quen sexa diga que aquí dentro ocorreu”.

O presidente do tribunal do xurado, Jorge Cid, tras intervir Ricardo Pérez Lama en nome da acusación popular, que exerce a asociación Clara Campoamor, optou por consultar ao xurado -como prevé a lei- e instoulles a que deliberen sobre esta cuestión.

“RESTRICIÓNS PUNTUAIS”

Tras unha media hora reunidos, os xurados determinaron que as imaxes si se poidan emitir, ao argumentar que isto non lle vai a afectar. O presidente do xurado decidiu que isto sexa así, “sen prexuízo de restricións puntuais” en caso de menores, por exemplo.

Respecto diso, Cid rexeitou o argumento de “xuízos paralelos” e viu “liquidado” o “dano” pola intensidade das informacións coa consecución de xurados que non se deixan influenciar” polos medios de comunicación.