Fernández Castiñeiras declara que non viu nunca o Códice Calixtino

Xuizo polo roubo do Códice Calixtino

O acusado do roubo do Códice Calixtino, José Manuel Fernández Castiñeiras, nunca viu o manuscrito medieval custodiado na Catedral de Santiago e que apareceu nun garaxe da súa propiedade na localidade do Milladoiro xunto a máis de 1,7 millóns de euros e multitude de documentos da basílica compostelá, dos que este martes se desvincularon tanto a súa muller coma o seu fillo.

Así o declarou nos xulgados de Fontiñas na segunda sesión do xuízo que se segue pola subtracción do Códice e na que os tres acusados compareceron en actitudes moi distintas.

Así, Castiñeiras, o primeiro en declarar, iniciou a súa comparecencia negándose a contestar ás preguntas de Fiscalía e acusación e indicando que respondería a “unhas poucas” da seu defensa, dado que se encontraba “mal”.

A esperada declaración do exelectricista, que gardou silencio dende a súa detención en 2012, durou menos de sete minutos e estivo chea de monosílabos e miradas ao chan.

Entre outras cuestións, Fernández Castiñeiras asegurou ante o tribunal non recordar o que dixo ao xuíz instrutor durante a súa primeira declaración a pesar de que sostivo que confesou por medo a que enviasen a súa familia “a prisión”.

Ademais, sostivo que se decatou pola Policía de que encontraran o Códice nun garaxe da súa propiedade e, ante a pregunta de se vira algunha vez este manuscrito medieval, respondeu que “non”. O acusado mantivo tamén que o diñeiro localizado no seu domicilio procedía do seu traballo.

VISIONADO DA SÚA CONFESIÓN

O manifestado este martes por Fernández Castiñeiras oponse, non obstante, á extensa declaración que realizou en xullo de 2012 ante o xuíz José Antonio Vázquez Taín e que se reproduciu integramente durante a sesión. Durante o visionado, o acusado, que mantivo moito tempo a súa mirada fixa ao chan, púxose os seus lentes e levantou en varias ocasións a cabeza para ver a pantalla.

Nesta declaración, o exelectricista confesou que foi el quen colleu da Catedral o Códice ao ver a porta aberta da sala na que estaba gardado. “Aproveitei a ocasión”, asegurou, tras o que explicou que buscaba unha “revancha” cara ao deán, José María Díaz.

Ante Taín, Castiñeiras relatou que tiña unha boa relación co deán, non tanto como pai e fillo, senón como “tío e sobriño”. “Sempre me axudou”, asegurou, pero “de súpeto cambiou”. E ese cambio tivo lugar no momento no que o electricista comezou a reclamar que a Catedral lle debía 43.000 euros por diversas chapuzas no templo.

Humilláronme moito, queixouse en 2012 Castiñeiras sobre os eclesiásticos da Catedral, nunha declaración na que chegou a facer o sinal da cruz ao contestar e a asegurar que o Códice levouno “debaixo da chaqueta” antes de gardalo envolvido para que non tivese humidades.

Sobre o roubo de diñeiro, preguntado acerca de se son verdade as anotacións do seu puño e letra sobre cantidades subtraídas e o lugar nas que as gardou contestou: “Si”. No seu relato emitido chega a asegurar que roubou diversos billetes de pesetas cando xa entrara en vigor o euro, polo que se vía obrigado despois a “cambialo no banco”.

Tamén subliñou que comezou a coller documentos porque no seu momento deixou de haber diñeiro na caixa da que roubaba, aínda que nin sequera os lía. Todo o facía movéndose pola Catedral cun mangado dunhas 30 chaves ás que sabía que “non” tiña dereito”.

A SÚA FAMILIA DESVINCÚLASE DAS ACUSACIÓNS

Tanto a muller coma o fillo de Fernández Castiñeiras, tamén acusados, declararon na segunda sesión ás preguntas de todas as partes para desvincularse tanto do diñeiro intervido nos seus domicilios coma dos obxectos da Catedral localizados.

Neste sentido, a esposa do exelectricista asegurou que “nunca” viu as grandes cantidades de diñeiro intervidas pola Policía na súa casa, aínda que deixou a porta aberta a que puidesen provir do aforro.

De feito, apuntou que ela traballou “dende moi nova” como modista e “ía aforrando” o que gañaba, mentres que o seu marido, que é “moi traballador”, tamén aforraba gran parte do que gañaba.

A muller do principal acusado tamén deu testemuño do control exercido polo seu marido, a quen debía entregar parte do diñeiro que gañaba para que el o administrase. A acusada afirmou que descoñecía o que o seu marido “facía con el”, dado que ela “nunca” foi ao banco. No seu domicilio non viu “nunca” o diñeiro que achou a Policía.

Así mesmo, tamén contou que o seu marido dispoñía dunha zona privada no domicilio familiar para traballar e que lle dixera que non entrasen” alí para non “descolocar os papeis” que gardaba.

CARÁCTER AUTORITARIO

Na mesma liña, o fillo do exelectricista ratificou que no despacho que o seu pai tiña na vivenda do Milladoiro “non” podía tocar ninguén” e criticou o “carácter autoritario” de Fernández Castiñeiras.

Na súa declaración, o tamén acusado afirmou que os dólares localizados na súa casa -máis de 30.000- non eran seus, que non tiña nin idea” de como chegaran alí e que se sentiu “traizoado” cando a Policía llos mostrou.

Os elementos incautados na súa casa encontrábanse nun armario do seu pai que el non podía tocar por imperativo do seu proxenitor. “Cando fun a vivir alí preguntei e díxome ‘son papeis meus, facturas, non os toques e xa está”, explicou.

Nas súas visitas á casa dos seus pais, o fillo de Fernández Castiñeiras explicou que non viu diñeiro “en absoluto” fóra do común e aseverou que non sabía se o seu pai “tiña aforrado”.

Os tres acusados mantiveron que a Policía xa se encontraba dentro das súas propiedades cando acudiron aos rexistros e que “ninguén” se lles presentou como avogado.

CRÍTICAS A TAÍN

Tanto Fernández Castiñeiras coma a súa muller referíronse ao trato supostamente despectivo recibido por parte do xuíz instrutor durante a súa declaración xudicial.

De feito, na súa declaración deste martes, a preguntas da súa avogada, Castiñeiras dixo que, neste interrogatorio, o xuíz Taín se “burlou” del.

Ao longo da declaración que se visionou na sala pódese escoitar en varias ocasións como o xuíz recorda ao acusado que ten dereito a permanecer en silencio e non contestar, así como as diversas chanzas que Vázquez Taín realiza cara a Castiñeiras durante as máis de dúas horas e media que dura o interrogatorio.

A xeito de exemplo, Taín apunta que o Códice apareceu ao lado de penso, sacos de cemento e mesmo unha cornamenta de cervo. ” Imos, de película de Almódovar! “, exclama o xuíz. A maiores, no interrogatorio, dedícalle frases como: “É vostede moi habilidoso”; “Esa é unha contestación moi galega e a galego non me gaña ninguén”; ou “Paréceme que me está vostede toureando”.

Tamén Castiñeiras contou a Taín que lle gustaba ir sempre con bastante diñeiro enriba -levaba máis de 4.000 euros cando o detiveron- para “pagar no taller”, cuestión á que o xuíz lle replicou que igual debería “cambiar de coche”. Sobre o diñeiro roubado dunha Catedral, na que entraban “uns 20 millóns (de pesetas) á semana”, dixo que o gardaba en diferentes lugares.

Pola súa banda, coa voz entrecortada polo choro, a esposa do exelectricista tamén acusou a Vázquez Taín de “burlarse dela” “dicindo que era unha paleta”. Ademais, na súa declaración, a muller do principal acusado recordou como, tras chegar á súa casa e encontrarse un rexistro, Vázquez Taín a instou a que permanecese na cociña co seu marido e fillo, ” e caladiña”, espetoulle.