Enviar a un amigo
Opinar
ImprimirA defensa de Fernández Castiñeiras pide que se anulen as gravacións na Catedral
A defensa do ladrón confeso do Códice Calixtino, José Manuel Fernández Castiñeiras, e da súa muller e fillo, pediu este luns que se anule como proba as gravacións realizadas no despacho do deán da Catedral de Santiago, nas que pode verse ao seu defendido abrindo a caixa forte, e denuncia que puideron ser manipuladas, xa que a basílica compostelana tardou un ano en entregalas ao xuíz.
No xuízo polo roubo do Códice Calixtino, que comezou este luns nos xulgados compostelanos de Fontiñas, a avogada dos acusados, Carmen Ventoso, asegurou que este despacho, situado no arquivo da Catedral, “non pode considerarse un espazo privado”, polo que a gravación non autorizada e informada viola “o dereito á intimidade” e a lei de “protección de datos”, que están sometidas a unha “estrita lexislación”.
De feito, segundo a información achegada á defensa pola Axencia Española de Protección de Datos, as cámaras non se atopaban no momento do roubo rexistradas neste organismo e foi “a posteriori” cando a administración da basílica se puxo en contacto coa axencia para regularizar a situación.
Para Ventoso, con estas cámaras “non se cumpriron as normas esenciais” e caeu nun “abuso”. Del mesmo modo, criticou que a Catedral tardase “un ano” en entregar estas imaxes ao xuíz, que foron achegadas o 18 de xullo de 2012, máis dun ano despois do roubo do Códice Calixtino.
“ALTERAR” AS IMAXES
A letrada criticou que, a pesar de ser unha das principais probas, “durante meses ninguén manifestou ao xuíz que había ningunha cámara”, polo que se puido, neste período, “alterar” as imaxes.
Carmen Ventoso pediu tamén que se anule a primeira declaración do seu defendido ante o xuíz, na que recoñeceu ser o ladrón do Códice, e a aparición do propio manuscrito, dado que non se contou coa presenza dos acusados no rexistro do trastero do Milladoiro.
“Para que a confesión poida ser considerada como proba debe ser espontánea”, indicou Ventoso, quen asegurou que non foi así, se non que foi froito das “coaccións” do xuíz instrutor.
