O palco presidencial do Fontes do Sar cítase coa historia obradoirista

O Rio Natura Monbus Obradoiro comezou este sábado no partido contra o Montakit Fuenlabra a súa particular homenaxe á historia do club, pondo en marcha unha iniciativa pola cal en cada partido da tempada no Fontes do Sar, dous nomes propios do pasado obradoirista presenciarán o partido desde o palco de autoridades.

Nesta pasada xornada, a actividade foi inaugurada por Manuel Vidal e Ricardo Aldrey, dous dos nomes propios de principios do oitenta no club.

Vidal, capitán do persoal que na tempada 1981/82, levou ao equipo ao ascenso a División de Honra, máxima categoría nacional naquel tempo, lembra con agarimo aqueles días: “Era un equipo humilde planificado para conseguir a permanencia, pero co gran traballo de Pepe Casal como adestrador fomos de menos a máis e na segunda volta gañamos case todos os partidos, para na última xornada de liga, en Mataró,  facer algo impensable: ser o primeiro equipo da cidade en chegar todo o máis alto”. O ex xogador recoñece que “foi unha sorpresa agradable cando me chamaron para isto, é gratificante que se acorden dos que vivimos aqueles anos, e ademais serve para reencontrarse con vellos compañeiros. Ao final vimos todo o partido falando e lembrando anécdotas”. Tamén ten palabras para a afección, asegurando que “salvando as distancias polo tamaño do pavillón, o ambiente era moi similar, a bancada sempre chea e animando constantemente ao equipo”.

Do persoal actual, pensa que “con tantos xogadores novos, é unha incógnita o que vai pasar, pero está a sorprenderme. É un equipo compensado e moi ben planificado que vai ir a máis. Penso que será un serio candidato a conseguir algo máis que a permanencia, aínda que sexa difícil”, sentenciou.

Ricardo Aldrey, pola súa banda, é outro dos homes santiagueses que leva o obradoirismo no ADN, comezando a súa unión con el aos nove anos na categoría minibasket. O base que disputou o Campionato de España Junior co club, encumbrouse como profesional no persoal dirixido naquel entón por Alfonso Rivera. No seu palmarés tamén garda con outro ascenso, a Primeira Divisón B.

“É un equipo aguerrido e pelexón e ten unha afección que sempre foi un punto de identidade importante, que continúa igual. O espírito segue sendo o de club humilde”, afirma. Eloxia tamén o traballo do corpo técnico en xeral e de Moncho Fernández en particular: “Séntome moi identificado con eles, coñézoos desde que eu asitía convidado como xogador a diferentes campus de colexios santiagueses  e eles xa eran adestradores de base. É un orgullo especial o que un santiagués sexa profeta na súa terra”. Sinala como único obxectivo a permanencia, cun equipo “que gusta porque non depende de ningún xogador en particular, o que ten un mérito incrible nun club cunha situación económica limitada”.