O Aquarium Finisterrae inaugura a mostra ‘Océanos exhaustos. Sobrepesca, suficiente peixe no mar?’

O Concello da Coruña, a través da área de Cultura que dirixe Ana Fernández, informa de que, desde mañá martes 15 de abril, a sala Isabel Castelo do Aquarium Finisterrae acolle unha exposición de fotografías que reflicten o esgotamento dos recursos pesqueiros do mar debido á sobreexplotación. É unha trintena de imaxes da National Geographic Society, realizadas por recoñecidos fotógrafos como Brian Skerry e Randy Olson, nas que se pode ver, por exemplo, como se sacrifican quenllas para obter as súas aletas, un prato moi apreciado no mercado asiático, a pesca e consumo de especies en diferentes lugares do mundo, artes de pesca de arrastre erosionando os fondos mariños, ou unha escena dunha familia de pescadores galegos ao redor dunha mariscada que deixa aberta a cuestión de si os máis novos poderán continuar a tradición familiar.

A sobrepesca prodúcese cando a captura da fauna silvestre nos océanos realízase en cantidades demasiado elevadas como para que as especies capturadas poidan restablecerse. A primeira situación de sobrepesca produciuse a comezos do século XIX, cando o ser humano diezmó a poboación de baleas co fin de obter graxa para a fabricación do aceite que empregaba nas lámpadas da época. Algúns dos peixes que comemos, incluídos o bacallau ou o arenque do Atlántico, foron así mesmo capturados en cantidades tan elevadas que estiveron ao bordo da extinción a mediados do século XX.

Debido ao colapso das poboacións de peces grandes, as flotas comerciais penétranse en zonas cada vez máis profundas dos océanos e apuntan a niveis inferiores da cadea alimentaria en busca de capturas viables. Esta chamada “pesca esquilmadora” está a provocar unha reacción en cadea que está a perturbar o delicado e ancestral equilibrio do sistema biolóxico dos mares.

Moitos científicos afirman que a maioría das poboacións piscícolas podería reporse cunha xestión máis activa da pesca, unha mellor aplicación da lexislación que regula as capturas e un maior uso da acuicultura. E en moitas rexións hai motivos para a esperanza. Con todo, a pesca ilegal e a explotación insustentable aínda abundan na industria. Ademais, un público afeito a dispor de abundante peixe e marisco, e moitas veces desconocedor da grave situación dos océanos complica as iniciativas encamiñadas a reparar o dano que causamos.