Un estudo reivindica o papel predominante do Porto de Vigo na historia antiga

Presentación do estudo

O Porto de Vigo foi historicamente un referente en intercambios comerciais no nordés peninsular. Así o aseguro esta mañá o Presidente da Autoridade Portuaria viguesa, Ignacio López-Chaves, con motivo da presentación do libro “O comercio tardoantiguo no noroeste peninsular” do arqueólogo e especialista en economía e comercio de época romana do Grupo de Estudos de Arqueoloxía, Antigüedad e Territorio da Universidade de Vigo, Adolfo Fernández.

Segundo destacou López-Chaves, este libro, que nace da tese do propio autor,  demostra que “temos un Porto con historia”, ademais dun “referente” no tráfico económico, ao ser Vigo porto de orixe e destino das mercadorías.

Isto débese, explicou, ás súas “excepcionais” condicións marítimas e ao feito de ser unha “zona de fronteira” que posibilitaba o intercambio de mercadorías con outros países.

De feito, o máximo responsable portuario lembrou que, na actualidade, o Porto de Vigo mantén intercambios comerciais con aproximadamente 137 países de todo o mundo, entre os que destacou Turquía, Marrocos e Alxeria -como principais clientes de Vigo no tráfico de vehículos-, países emerxentes do Golfo Pérsico -cos que se incrementaron os intercambios comerciais nos últimos anos- e outros países como Francia, Países Baixos, Bélxica, Alxeria ou Namibia, ademais dos xa tradicionais EEUU, Inglaterra, Alemaña, China Sudáfrica, Brasil ou México, entre outros.

O mellor porto atlántico

Pola súa banda, e segundo relatou o autor da obra, o libro abarca un estudo económico da época tardoantigua da cidade, a partir os achados atopados nas inmediacións de Marqués de Valladares, Arenal. A partir dese estudo, explicou, elaboráronse diversas hipóteses económicas do comercio nesa época concreta da nosa historia, das que se desprende o “papel predominante” de Vigo antes da época romana e a “localización geoestratégica” do Porto, convertido en “o mellor porto atlántico” cando se navegaba desde o sur cara ao norte.

Neste sentido, Fernández subliña na súa obra o “papel único” da terminal olívica no século VIN d.C, situándoo “ao mesmo de nivel” doutros enclaves como Cartago, Marsella e mesmo Tarragona, todos eles portos do Mediterráneo, ademais de ser o “principal porto atlántico”.

“En Vigo centralizábanse todos os intercambios comerciais cara a Constantinopla, a Ruta da Seda, Oriente ou a India, e movíanse, principalmente, mercadorías como estaño, materias primas, ouro, prata, chumbo, e mesmo escravos sajones e bretóns que saían pola ruta atlántica”, indicou.

Estes datos avalan, segundo o escritor, a “posición geoestratégica” da Ría de Vigo que, anos máis tarde, “deixa de ocupar esa posición privilexiada e queda relegado a unha zona residual” para, chegada a Idade Media, volver recuperar a súa anterior condición.

Así mesmo, e segundo afirmou o arqueólogo vigués, os restos arqueolóxicos achados en Vigo destacan pola súa “cantidade, calidade e diversidade”, polo que nos atopamos ante un “caso único”, o que diferencia a Vigo doutros portos. “Vigo converteuse nunha especie de porto franco, o que sen ningunha dúbida lle beneficiou, ao non existir por aquel entón ningún tipo de autoridade, nin política nin laica, que gravase o comercio”, aseverou.

Apoiar a investigación

Pola súa banda, a Directora do Museo do Mar de Galicia, Marta Lucio, encomiou a que considerou unha “magnífica publicación” e, neste sentido, manifestou a súa intención de “apoiar calquera investigación que teña que ver co mundo do mar en Galicia”.

Así, asegurou que o Museo do Mar seguirá en “a mesma liña” de apoio á investigación e as publicacións co obxectivo de converterse nun “referente”, para o que xa programou a celebración dunha conferencia sobre a obra do arqueólogo Adolfo Fernández para achegar ao público de forma máis “pormenorizada” a historia do comercio tardoantiguo no noroeste peninsular.