Alberto Corbacho: “Somos profesionais, así que hai que levantar a cabeza e ir a por o seguinte, sen escusas”

O beirado mallorquino Alberto Corbacho e os seus compañeiros deixáronse a alma na pista do Fontes do Sar para axudar ao seu equipo, aínda que nesta ocasión o esforzo non fose recompensado cunha vitoria. Con sete canastras desde máis aló dos 6.75 metros no encontro, foi un dos homes máis destacados do partido ante o Fuenlabrada, sumando 25 puntos ao marcador e 20 de valoración persoal final. Ademais, o balear continúa sendo o máximo triplista da liga Endesa da tempada, ao que adxunta un novo logro: unha tempada completa (desde a xornada 24 da campaña 2012-2013) sumando polo menos un triplo por encontro.

Regresastes esta mañá ao traballo. Que sensación deixa unha derrota tan axustada como a do fin de semana?

Foi unha derrota dura, xa polo simple feito de decidirse nunha xogada final, está claro. Cando un partido pérdese así, nuns segundos, só quere dicir unha cousa: que hai que solucionar as cousas antes e non cometer os erros que eles aproveitaron para chegar a esa xogada.

O equipo soubo retomar o bo xogo…

Si, o primeiro cuarto foi o peor do noso equipo. Despois creo que melloramos moito. A partir do segundo, reaccionamos e traballamos ben. Nalgunhas ocasións dominamos o encontro, pero tamén perdemos demasiados balóns e perdemos algunhas opcións de rebote importantes para anotar. Iso é o que aproveitaron á perfección, igual que nós aproveitamos algúns erros seus. Foi unha cara ou cruz que hoxe non nos favoreceu, e a cara foi para eles.

Foi tamén un partido duro fisicamente para vós…

Moi físico, trabado. Ademais, a dureza foi maior porque nós tiñamos rotacións curtas e algúns xogadores acumulamos moitos minutos na pista. Ao final sabiamos que era o que tocaba, estar na pista, achegar.

Como vos encontrais agora?

Despois dunha derrota e máis destas características, o vestiario está tocado, como é lóxico. Pero somos profesionais, hoxe volvemos ao traballo, así que hai que levantar a cabeza e ir a por o seguinte, sen escusas.

Persoalmente, alcanzas un novo record, un ano de competición anotando polo menos un triplo en cada partido, que nesta xornada foron sete…

Si, estiven bastante acertado no tiro, é sen dúbida a miña maneira máis coñecida de axudar ao equipo. Pero non fun o único, os meus compañeiros como Travis, que anotou moito tamén, fixeron un gran traballo que non foi suficiente para ningún.