O avogado do maquinista do Alvia considera que as “carencias de seguridade” eran “vox populi”

Manuel Prieto, o avogado do maquinista do Alvia que descarrilou en Angrois o pasado 24 de xuño, o que ocasionou a morte a 79 persoas e provocou feridas a máis dun centenar de persoas, considera que “o que se está demostrando” co avance da instrución xudicial é que “as graves carencias de seguridade” na vía de alta velocidade de Ourense a Santiago de Compostela eran “vox populi”.

En declaracións, Prieto, tras a notificación dun novo auto do xuíz que instrúe o caso, Luís Aláez, destaca que existía “un risco moi grande” e que Adif, como administrador da infraestrutura ferroviaria, é “o responsable” da seguridade na mesma.

Aláez acusa a Adif de aumentar o risco para “miles de persoas” cambiando o ERTMS por “motivos comerciais”, algo que o letrado do único imputado neste momento ve “claro”, ao entender que “non ten nada que ver” o argumento achegado polo organismo –en relación aos intercambiadores na vía– co sistema de seguridade ERTMS –o tramo pasou a explotarse só co ASFA–. “En calquera caso, a seguridade non se debe diminuír, e hai que implantar medidas adicionais”, agrega.

“Está a demostrarse que isto era vox populi que era un risco moi grande o que había nesa curva, sen protección de seguridade máis aló de que o maquinista frease o tren. Non é lóxico, cando no ferrocarril sempre conxuga o factor humano coa tecnoloxía, e aquí obviouse un –dos dous elementos– con moi malos resultados”, expón.

TESTEMUÑAS

Respecto da declaración como testemuñas do xefe de maquinistas que elaborou un informe que advertía do risco na curva da Grandeira, o seu superior directo e un responsable de seguridade, que se producirá o 7 de marzo, Manuel Prieto espera que dela salga “a realidade, a verdade”. “Mazaira dirá que mandou ese e-mail despois do que viu a Vilariño, que este o mandou ao seu xefe, xerente territorial de Galicia, e este á súa vez remitiuno a persoas de Madrid para tratalo nunha reunión alí”, explica.

“Pouco despois –Mazaira– mandouno a Lluch, que é de seguridade. O correo apareceu, e que o viu parece fóra de toda dúbida”, chama a atención, ao sinalar que mesmo “despois” ambos os responsables “falaron por teléfono” e esta conversación “deu lugar a un aviso informativo”. “Non se fixo nada no outro –en relación á sinalización– coa escusa de que era regulamentario”, apunta. Ademais, indica, sobre o que alega Renfe das canles oficiais de comunicación, que “en toda empresa un traballador si elabora un informe envíallo ao seu xefe inmediato”, e iso foi o que ocorreu.

Outro aspecto relevante, a xuízo do avogado, que demanda o xuíz –a petición súa– son os partes de incidencia que deron lugar á desconexión do ERTMS o 23 de xuño de 2012. Prieto chama a atención sobre que os partes existentes até o momento son posteriores a esa data, o que “non ten sentido”. “Quero saber si existen ou non existen os partes anteriores a ese día, que terán que xustificar, para coñecer si alguén pediu a desconexión”, finaliza.