A Audiencia de Lugo desestima o recurso que pedía a nulidade das declaracións de Liñares

A Audiencia Provincial de Lugo desestimou o recurso presentado polo exconcejal de Lugo e expresidente da Confederación Hidrográfica Miño-Sil Francisco Fernández Liñares, principal imputado no marco da ‘Operación Pokémon’, no que pedía a nulidade das súas declaracións e dá validez á instrución realizada por Vixilancia Aduaneira, que foi levada a cabo “sempre baixo a supervisión da autoridade xudicial”.

Así se recolle no auto da Sección Segunda da Audiencia Provincial de Lugo notificado este martes, no que se lembra que o Xulgado de Instrución Número 1 de Lugo o 27 de setembro de 2013 ditou un fallo no que desestimaba “a petición de declaración de nulidade efectuada pola representación procesual de Francisco Fernández Liñares, declarando non haber lugar ao solicitado”.

Fronte a ese auto, a defensa de Liñares presentara recurso de apelación, ao que se opuxo o Ministerio Fiscal, segundo detállase no fallo da Audiencia de Lugo.

En concreto, sobre o primeiro dos puntos que se articula o recurso da defensa de Liñares, que pide a nulidade da instrución levada a cabo por Vixilancia Aduaneira, ao entender que “excede do que ha de entenderse como competencia material do referido corpo”, a Audiencia argumenta que “non pode concluírse que aínda que puidese estimarse excesivo, non pode concluírse que reste validez á instrución realizada, pois a actividade levada a cabo polos axentes de Vixilancia Aduaneira foino sempre baixo a subordinación e supervisión da autoridade xudicial”.

Así, sinala a Audiencia que a xuíza instrutora determinaba no seu auto que se recorreu, que a presente causa iniciouse como consecuencia de dilixencias de investigación “levadas a cabo por medio de informes patrimoniais da AEAT e de Vixilancia Aduaneira”, que arroxaban indicios da comisión dun posible delito de branqueo de capitais e delitos contra a facenda pública, “materias sobre as que non existe controversia en relación á atribución competencial ao Servizo de Vixilancia Aduaneira”.

Neste sentido, engade o auto que “é a partir de tal inicial asunción, cando se asumiu por tal servizo o groso da investigación, que aínda que puidese estimarse excesivo non pode concluírse que reste validez á instrución realizada”, sobre o que precisa que a actividade de Aduanas foi levada “baixo a supervisión da autoridade xudicial”.

“SEGUNDO GRAN PUNTO”

Sobre o “segundo gran punto” en base ao que se articula o recurso de apelación de Liñares, o seu defensa alegaba que levou a cabo cando se excedeu o tempo de detención xudicial, habéndose acordado a nulidade da prórroga da detención.

“Como ben sinala a instrutora, non cabe acordar a nulidade da declaración prestada, pois non se trata de acordar a nulidade dun acto procesual, senón que ha de determinarse, no momento procesual oportuno, a validez do testemuño prestado en tales circunstancias”, puntualiza o auto.

“Resulta ocioso por tanto sinalar que non pode acordarse a nulidade interesada polo motivo que alega, senón que, no caso de que chegue a abrirse xuízo oral, será o órgano de enjuiciamiento o que determinará a validez ou alcance da declaración prestada nese momento de exceso de período de detención”, recolle o fallo da Audiencia, que conclúe que “tampouco procede acordar a nulidade interesada”.

Deste xeito, a Audiencia Provincial de Lugo acorda “desestimar o recurso interposto e, en consecuencia, confirmar o auto de data 27 de setembro de 2013, ditado polo Xulgado de Instrución Número 1”.

O avogado de Francisco Fernández Liñares, Evaristo Nogueira, que asumiu a súa defensa xa avanzada a causa, solicitara a nulidade das declaracións efectuadas por este, argumentando que levaron a cabo en “situación irregular”, tras ser anulada a medida de prisión preventiva por considerarse “irregular”.

De feito, a Audiencia de Lugo considerou “nulo de pleno dereito” a prórroga da detención de Liñares tras superarse o tempo máximo de arresto antes de declarar ante a xuíza instrutora Pilar de Lara Cifuentes, en base aos argumentos utilizados para a saída do cárcere do líder da mafia chinesa Gao Ping no marco da ‘Operación Emperador’.

CATRO DECLARACIÓNS

Fernández Liñares na súa primeira declaración ante a xuíza instrutora, Pilar de Lara Cifuentes, o 24 de setembro de 2012, tras a súa detención uns días antes, negou que favorecese a adxudicación a Cechalva do sistema guindastre en Lugo, en detrimento de a anterior adxudicataria, pero admitiu pagos periódicos mensuais porque lles parecería que é máis fácil de camuflar” que unha entrega global.

Mentres, na súa segunda comparecencia ante a xuíza obsérvase un cambio de actitude en Francisco Fernández Liñares, despois de que no seu primeiro interrogatorio, catro días despois de ser detido, recoñecese que recibiu pagos por un importe duns 300.000 euros durante unha década mentres foi concelleira e presidente da Confederación Hidrográfica Miño-Sil.

O 15 de outubro, o político socialista mostrouse máis remiso a falar das entregas de diñeiro por parte de Vendex, despois de que na primeira declaración admitise que percibía 1.500 euros mensuais de Doal, a filial que xestiona o sistema ORA en Lugo.

Preguntado pola xuíza acerca de que os cargos de Vendex Gervasio Rodríguez, José María Titor e Javier Reguera dixesen que lle entregaban 3.500 euros, Liñares responde que é “mentira total”. Pilar de Lara pregúntalle si é certo que viñan 3.500 euros porque ían destinados a outras persoas, pero o político insiste: “é mentira, señoría”.

Na súa terceira comparecencia ante a xuíza Liñares definiu como “cordial” a súa relación co rexedor lucense, José López Orozco, con quen foi concelleiro varios anos desde que o PSdeG fíxose en 1999 coa Alcaldía, pero evita definirse como a súa persoa de confianza.

Ao longo das súas comparecencias ante a xuíza, non admitiu que Orozco recibise tamén subornos e como moito, na súa primeira declaración limitouse a dicir que descoñecía si outros cargos municipais tamén recibían eses pagos periódicos, aínda que nesa mesma ocasión tamén minimizou a relación do alcalde con Javier Reguera, encargado de entregar os pagos.

Na cuarta comparecencia xudicial, en decembro de 2012, xa cunha nova estratexia de defensa, Fernández Liñares acolleuse ao seu dereito a non declarar. Desta forma, non deu oportunidade á xuíza para que lle expuxese preguntas das cales si deixa constancia, algunhas das cales versaban sobre as anotacións achadas na sede da empresa Cechalva, concesionaria do guindastre en Lugo, e no domicilio do administrador de Vendex, Gervasio Rodríguez, nas que figuran apuntamentos con indicacións do tipo “pago alcalde 6.000 euros”, no primeiro dos casos, e “pago Oroz”, no segundo.

DIVERSAS ACUSACIÓNS

Á marxe da recepción de pagos por parte do exconcejal socialista, no sumario da ‘Pokémon’ figuran contra el distintas acusacións de cobro de diñeiro por obras e de utilización dos traballadores do Concello de Lugo.

Por exemplo, nun anónimo remitido á xuíza, que foi incorporado ao sumario, notifícase que desde o seu posto á fronte da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil “cobraba 3.000 euros aos paisanos das aldeas que querían legalizar un pozo”.

Ademais, un eventual do Consistorio lucense prestou declaración de forma voluntaria ante a maxistrada para denunciar que se vía obrigado a traballar nas leiras de Liñares sen que este “xamais lle pagase.