As Aulas da Terceira Idade de Santiago organizan pilates acuático e un cinefórum para os 270 alumnos

As Aulas da Terceira Idade, programa posto en marcha en España en 1978 a proposta da xesuíta Francisco Verdú Garrido e fundado en Santiago por outro relixioso da Compañía de Jesús, Francisco Gómez, estrea este ano na capital de Galicia dúas novas actividades: pilates na auga e un cinefórum sobre literatura que arrinca con ‘O principiño’.

Esta asociación sen ánimo de lucro amplía así a oferta para as súas 270 alumnos, que teñen en común o feito de residir en Compostela ou arredores, que superan os 50 anos de idade e as ganas de ter un envellecemento activo.

“Trátase de saber manexar todos os medios que temos ao noso alcance porque, pola contra, si encollémonos de ombreiros, non somos jubilosos senón xubilados”, explicou Agustín, de 78 anos, este xoves aos medios, durante unha xornada de portas abertas no edificio das xesuítas de Virxe dá Preto –xunto á Escola Mestre Mateo–.

Mentres agarraches á clase de informática, á que vai martes e xoves, Agustín comenta que tamén recibe clases de pintura ao óleo, coro e ‘awasan’, que é o novo proxecto, na piscina de Roxos –nos arredores da cidade–, ao que se uniron, polo momento, unha ducia de alumnos destas aulas da terceira idade. Alí fan pilates, exercicios cardiovasculares, respiratorios, musculares e articulares adaptados ás súas posibilidades.

MÉTODO DE APRENDIZAXE “MOI BOA”

Isabel Moreiro, profesora de inglés e unha das coordinadoras da asociación en Santiago, sinala que as actividades das Aulas da Terceira Idade estrutúranse en catro grandes áreas: cultural, ocupacional, de saúde e lecer. Así, no primeiro apartado hai aulas de literatura, historia da arte e etnografía de Galicia –estas dúas impárteas voluntariamente unha docente xa retirada–, francés e inglés de diferentes niveis e charlas-coloquio.

En canto ao segundo eixo, persoas como Agustín ou María José, que, ás súas 62 anos, acode por primeira vez ao centro e opina que utiliza “un método de aprendizaxe moi boa”, poden realizar manualidades, pintura, debuxo, teatro, música-coro, ‘rondalla’, informática de diferentes niveis, tabletas dixitais (Ipad) e fotografía dixital.

As TABLETAS, “MOI DE MODA”

“Interésalles sobre todo o uso de Internet, as redes sociais, o correo electrónico e como facer compras online. Tamén aprenden sobre o uso xeral do computador e das tabletas, que agora están moi de moda”, explica Santi, profesor de informática, nun receso da clase para atender aos xornalistas.

“Facemos excursións unha vez ao mes. O 16 de xaneiro foron a Toledo, polo centenario do Greco, e algúns xa, do que lles gusta a tableta, nin levaron a cámara de fotos. Logo chegaron aquí e pasáronnos as fotos”, relata Moreiro.

XIMNASIA, TAICHÍ, CELEBRACIÓNS…

Alén do corredor, unhas 15 mulleres –como noutros ámbitos, elas son maioría nestas aulas da terceira idade– dan clase de ximnasia. Son as 11 da mañá e algo despois empeza a lección de francés.

Pero, para exercitarse, estes xubilados –“jubilosos”, insiste Agustín, que empezou a súa carreira como director do internado de Peleteiro e acabouna como xefe de persoal na Xunta, previo paso pola oficina de emprego de Santiago– tamén van a memoria, pilates, ioga, taichí, iogailates, saúde e benestar, danzaterapia, habilidades sociais e zumba-baile activo.

E non todo é deporte, así que na sede das xesuítas non se deixan de celebrar o Nadal, os Entroidos e o Día das Letras Galegas. As saídas ao exterior compleméntanse con visitas culturais a exposicións e museos, participación en encontros, festivais e congresos.

DESDE Os 50, ATÉ Os 95 ANOS

Carmen Canedo, de 95 anos e alumna de literatura, e José María Paz, de 93 e algo máis atareado –agarraches a clases de literatura, arte e etnografía– son dúas dos membros máis maiores das Aulas da Terceira Idade en Santiago.

No outro lado, persoas como María José, que acaba de acollerse á xubilación anticipada tras toda unha vida como mestra, aplaude igualmente a programación deste centro. “Vés e atopas caras coñecidas. Sempre me gustou a informática, e aquí o método de aprendizaxe é moi bo, xunto a outra xente. Estou moi contenta da profesión que tiven pero agora non o boto de menos, o meu tempo téñoo moi ben ocupado”, destaca.