A APV presenta os resultados dun proxecto europeo de i+d que ofrece oportunidades para o naval

A Autoridade Portuaria de Vigo acolleu esta mañá a presentación das conclusións do proxecto europeo TEFLES. Un proxecto de i+d que forma parte do sétimo Programa Marco da Unión Europea e que comezou fai xa tres anos cun orzamento de máis de tres millóns de euros, dos que máis de dous foron financiados pola UE.

Segundo explicou o Presidente da APV, Ignacio López-Chaves, con motivo da inauguración do Seminario “Tecnoloxías e modelos de análises de eficiencia enerxética e redución de emisións”, durante estes anos, a Autoridade Portuaria de Vigo xunto ás empresas galegas INOVA e VICUS, traballou intensamente da man doutras entidades europeas de Alemaña, Turquía, Francia, Reino Unido e Países Baixos, co obxectivo de buscar e desenvolver tecnoloxías en buques e portos encamiñadas a reducir o impacto sobre o medio ambiente do transporte marítimo mediante a redución das emisións de óxidos de xofre, óxidos de nitróxeno e partículas finas.

A finalidade deste proxecto é, por tanto, conseguir a redución do tempo de viaxe e o consumo de combustible e, en consecuencia, os gastos e as emisións contaminantes, tanto en ruta como nas operacións de entrada ao porto, e de carga e descarga.

As aplicacións destas solucións tecnolóxicas analizáronse con avanzadas ferramentas de simulación por computador, co fin de validar e concluír que son as tecnoloxías máis prometedoras e rendibles, cunha análise económica, alcanzando un nivel de precisión non visto noutros estudos parecidos.

De feito, calcúlase que os buques que implanten as medidas propostas, poderán  minimizar as súas emisións de CO2 entre un 15 e un 35%, dependendo do barco e os factores de servizo. Así mesmo, a redución das emisións na atracada poden ser de entre o 20 e o 95% nos barcos equipados con  “cold ironing”, un sistema co que o buque se conecta con enerxía eléctrica no porto, permitindo apagar os xeradores durante as operacións en porto.

Isto adquire gran importancia a día de hoxe, xa que o tráfico marítimo está a incrementarse -preto do 90% do transporte mundial faise por vía marítima-, e con estas medidas poderase reducir en máis dun 30% as emisións e, nalgúns casos, achegalo ao obxectivo de cero emisións de xofres e de gases de efecto invernadoiro.

Para iso, realizouse un percorrido polas novas tecnoloxías existentes de face á redución de emisións e consumos de buques. Para a análise de todas estas tecnoloxías, empregáronse simuladores e complexas aplicacións informáticas en colaboración coa Universidade de Newcastle e a empresa viguesa VICUS, ademais da análise económica e de rendibilidade realizado pola empresa tamén viguesa INOVA.

O menos contaminante

“Queremos reducir máis o impacto ecolóxico achegando ferramentas a estaleiros e enxeñarías para lograr un menor impacto ambiental e, ao mesmo tempo, un  menor custo de enerxía, a través de distintas  alternativas no deseño de buques”, subliñou Lopez-Chaves, quen asegurou que  “o tráfico marítimo é o menos contaminante”, xa que “no caso dunha tonelada de mercadoría transportada en avión, a produción de CO2 é 36 veces maior que a xerada por un barco coa mesma carga”, ao mesmo que tempo que “a transportada por camión é 2,5 veces superior á dun buque”.

Trátase de estudos “moi avanzados” e cunha “aplicación inmediata” no deseño e a construción naval, que permite ás empresas viguesas dispor dun coñecemento moi detallado tanto para a nova construción como para a trasformación dos buques. “Aos poucos, a normativa internacional vai establecendo límites de produción de elementos contaminantes no transporte marítimo, polo que hai que estar previdos e ofrecer ferramentas para adaptar os novos buques e lograr esa redución do seu impacto ambiental”, indicou.

Principais conclusións

O proxecto centrouse en dous aspectos principalmente. O primeiro, o desenvolvemento dun sistema de limpeza de gases de escape dos buques capaz de eliminar o xofre e nitrogeno case na súa totalidade á saída do escape do motor principal. Cabe lembrar que os buques normalmente consumen fuel, un tipo de combustible non destilado que xera maiores emisións que, por exemplo, o diesel empregado en vehículos en terra. Este sistema novo foi  construído durante o proxecto e instalado nun buque para o seu validación.

A segunda gran consecución do proxecto foi o desenvolvemento dun modelo numérico para poder simular calquera buque en operación (planta propulsora e auxiliar) e poder determinar consumos e emisións durante a operación do mesmo, así como rendementos. Devandito modelo é capaz de reproducir a marcha libre do buque, a manobra e a estancia en porto do mesmo. Con estes modelos analizáronse un conxunto de tecnoloxías para avaliar o seu impacto nas emisións globais do buque.

Cos resultados económicos desta análise pódese informar a armadores e administracións sobre cales son as mellores tecnoloxías segundo un índice de custo-eficiente para conseguir un certo nivel de redución de emisións. Por exemplo: é posible avaliar como equipar mellor un barco para navegacións nas novas zonas de control de emisións indicadas pola Unión Europea e a Organización Internacional Marítima (IMO).