O “Grifo” consegue o Gran Premio Colón – Poioterra de navegantes

O día amenceu anubrado, con vento estable do sur de 20 nós de intensidade. As previsións apuntaban que a partir das 13:00 as condicións de vento subirían, e así foi. Cos barcos preparándose en terra para saír á auga, algúns anemómetros marcaban xa refachos de 30 nós con estables de 25. Toda a frota se preparaba para o esforzo que se lles presentaba e saían á auga con tempo para poñer a punto a súa manobra, o seu trimado e quentar a súa tripulación.

Tras o bucinazo de saída, esta vez limpa, as embarcacións dirixíronse rumbo alpuerto de Marín para saír fóra da ría. Outra vez o OZOAQUA de JUAN CARLOS PÉREZ OLMEDO posicionouse á fronte da regata. Non obstante, nas proximidades da primeira baliza de virada (Morazán), un problema coa vela maior obrigoulle a navegar só coa vela de proa o resto da regata, facendo que perdese toda opción a gañar a regata.

Ademais do OZOAQUA, foron moitos os barcos que sufriron danos. O JOTITI de Oscar Torres rompeu o carro da maior, o LOBEIRA RAPAZA de Alberto Figueira deslaminar tamén a maior, e outros barcos sufriron danos e roturas. Poucos foron os barcos que se atreveron a izar o spi, cunhas condicións tan duras, o manexo desta vela faise moi técnico.

O percorrido deu comezo en Combarro, con destino á baliza de Morrazán para novamente regresar a Combarro. Nas inmediacións do porto situáronse dúas balizas tal que os barcos tiñan que facer un pequeno recorrido, facendo a regata moito máis visible ao público.

Con todos os participantes xa en terra, o Club Náutico Combarro agasallou os regatistas cun ágape para repoñer forzas tras a dura xornada. Na entrega de premios estivo presente Manuel Villaverde (presidente da Federación galega de vela), Luciano Sobral (Alcalde do concello de Poio), Margarita Caldas (concelleira de deportes), Alberto Figueira (Presidente do club náutico Combarro) e Manuel Martínez (xerente do porto deportivo de Combarro). O gañador do ¨Gran Premio Colón – Poioterra de navegantes¨ foi para o ¨Grifo¨ de Francisco Freire. Mención especial tiveron os dous últimos clasificados da xeral, cuxo esforzo por finalizar a regata se recoñeceu cunha pata de xamón montañés.