Cerimonia de proclamación e imposición de bandas ás Meigas de San Xoán 2013

Negreira coas “Meigas” de 2013

Discurso de Carlos Negreira no acto de imposición de bandas ás Meigas de San Xoán 2013: Un pobo mostra a súa grandeza na medida que coida e respecta as súas tradicións e a do San Juan coruñés é, nese sentido, un dos nosos maiores activos, unha festa diferente porque afunde as súas raíces no pobo, porque emerxeu del sen que fixese falta que ninguén a orientase, coa maior sinxeleza, cunhas madeiras, uns cartóns e unhas mentes que voasen cara ao máxico e o místico. As celebracións do solsticio de verán son planetarias, pero as da Coruña son particulares e esa distinción é a que xustamente nos leva a ter un San Juan universal.

Pero houbo un proceso de consolidación, de moito traballo, para que as nosas cacharelas se convertesen en festa de interese turístico nacional e nunha das principais chamadas para que os visitantes acudan á nosa cidade, para xerar riqueza nela. Hai un labor que é xusto resaltar e é a da Comisión Promotora das Cacharelas de San Juan, coa que imos da man para que cada vez, a noite meiga, sexa máis lustrosa.
Tamén para que non só quede no que se coñece como a noite dá queima senón para que tamén se articulen unha serie de actos festivos, lúdicos e culturais durante un tempo, antes de culminar nunha semana grande que en certo modo ten moito de cambio vital.

San Juan marca o inicio do verán, aparca o inverno, o lume purificador desterra a chuvia. San Juan é cambiar a roupa do armario, é superar as tebras e abrazar a luz, é queimar o meigallo e lavarse a cara pola mañá con auga de flores.

San Juan é participación, unha festa na que permanece certo aire xuvenil, de ilusión e maxia. Maxia para a que empezan a abrazar esta tradición pero tamén para os que a vivimos dende hai anos e axudamos a transmitir a historia das cacharelas na Coruña: unha historia barral, na que os máis ‘festeiros’ dinamizaban aos pequenos para que a xeito de cuadrillas operasen na busca de restos de madeira, na recolección dun pau maior distintivo ou no porta a porta para solicitar a colaboración do veciño. É, sobre todo, unha festa de irmandade.

Nada diso se perdeu, pero queremos que sobre todo sexa unha festa segura. Co tempo, co esforzo dunha incansable comisión, converteuse nunha cita de masas que baixou dos barrios aos nosos areais. Non queremos accidentes e por iso anímovos a todos a redobrar os esforzos para chamar ao civismo e en certo modo rescatar aquela candidez da cacharela dos setenta en Fernando Macías ou no Paseo de Rolda.

Dende o Concello estamos enfocados a conseguir que este ano teñamos un San Juan inesquecible, a festa por excelencia da nosa cidade. Sabemos divertirnos, pero tamén respectar a tradición. Este ano, o día 24 de xuño será festivo en toda Galicia e nós, e A Coruña, está preparada para acoller a todos os visitantes que chegarán para pasar a noite anterior a esa xornada na nosa cidade. Será un domingo, ademais. Non queremos que falte ninguén.

San Juan é libre de xerar tradicións, pero a máis fonda ten que ver coas meigas. Algúns especulan sobre a súa inexistencia, pero eu podo asegurar que habelas hailas. Durante este último ano coñecín dous: Rocio Pírs, meiga infantil, e Beatriz Varela, meiga maior, coa que compartimos a promoción da cidade e dunhas festas tan emblemáticas. Así son as meigas do século XXI, mulleres máxicas con poderes extraordinarios que aplican os seus ensalmos para representar á nosa cidade e divulgar unha das súas citas sinaladas. Agora chegan Alejandra e Lara para tomar o relevo e sei positivamente que estarán á altura das meigas anteriores e que gozarán dunha vivencia inesquecible.