A acusada de asfixiar ao seu bebé: “A enfermidade quitoume o que máis amaba e agora vai quitarme 25 anos da miña vida”

“Teño unha enfermidade. A enfermidade quitoume todo o que máis amaba, á miña filla, ao meu marido, e agora vai quitarme 25 anos da miña vida”. Así comezou a súa intervención final a muller acusada de asfixiar ao seu bebé nun hotel en Santiago en agosto de 2015, que fixo uso do dereito á última palabra ao concluír a segunda e última das xornadas do xuízo que se segue na Audiencia Provincial da Coruña polo crime.

Tras a presentación das conclusións definitivas polas partes, Marisol S.M. quixo facer uso da súa quenda de palabra e dirixiuse ao xurado para que, antes da súa deliberación, teñan en conta que ten “unha enfermidade”, esquizofrenia paranoide, que, alega, levouna a cometer o crime.

Así mesmo, dixo ao xurado, composto por sete mulleres e catro homes -dous suplentes-, que “amaba” á súa filla, que a “bota de menos” e que “non pasa un día en que non pense nela”. “Eu amaba á miña filla, e aínda a amo”, asegurou a acusada, que expresou o seu desexo por saber “onde está enterrada” para poder “levarlle flores”.

“Non puiden nin sequera ir ao seu enterro”, lamentouse, entre saloucos, “non sei que vou facer da miña vida sen a miña filla”, continuou na súa intervención, que concluíu cun “síntoo”.

A DEFENSA MODIFICA AS SÚAS CONCLUSIÓNS

A defensa realizou unha modificación das súas conclusións para elevalas a definitivas adheríndose á descrición dos feitos realizada pola Fiscalía. Dado que a acusada non declarara de forma oficial até o xuízo, as conclusións iniciais da súa defensa simplemente facían referencia á súa enfermidade e aclaraban que non se pronunciou sobre a súa posible participación dos feitos.

Tendo en conta que a propia Marisol S.M. recoñeceu en sala ser a autora da morte do seu bebé, de seis meses, a defensa sumouse ao relato da fiscal, aínda que fixo fincapé en que a acusada “non sabía o que facía” no momento do crime e non era “consciente” dos seus actos.

A letrada incidiu en que a muller ten “toda a sintomatoloxía dunha esquizofrenia paranoide” e que se atopaba baixo os efectos dun “brote agudo” nese momento, polo que “non hai responsabilidade penal”. Por iso, en lugar de pena privativa de liberdade, solicita para a acusada unha sentenza absolutoria con medida de liberdade vixiada e control médico da medicación.

INTERNAMENTO

Pola súa banda, a fiscal Aránzazu San José pide que se condene como responsable dun delito de asasinato, con agravante de parentesco e eximente completa de enfermidade mental, a un internamento en centro psiquiátrico penitencial durante 25 anos.

Durante a súa intervención, a representante do Ministerio Fiscal lembrou que o papel do xurado “non é decidir a pena” a impor á acusada, senón pronunciarse sobre dous feitos, se Marisol S.M causou a morte por asfixia ao seu bebé e se no momento do crime estaba “baixo un brote agudo da enfermidade mental que padece”.

Para San José, as testemuñas e periciais practicados durante o xuízo permiten responder afirmativamente a ambas as preguntas. No primeiro caso, lembrou a propia declaración da acusada, as testemuñas e as cámaras de seguridade, que permiten saber que ela foi “a única que accedeu coa nena á habitación” onde se produciu a morte.

Así mesmo, os testemuños describen unha “conduta desorganizada” da muller os días previos ao crime, o que indica que estaba nunha situación de “brote agudo” da súa enfermidade, corroborada ademais por “tres psiquiatras”.