Unha mostra intérnase na obra e o proceso creativo do escultor galego Francisco Leiro

Unha nova exposición impulsada por Abanca e Afundación aborda a traxectoria do escultor galego Francisco Leiro cunha mostra dalgunha das súas obras máis representativas, ao tempo que indaga nos interioridad do proceso creativo cunha sección audiovisual dedicada ao traballo do artista e a profunda reflexión que hai detrás das súas pezas.

Co título ‘Os traballos e os días de Francisco Leiro’, a exposición permanecerá no Centro Abanca Obra Social de Santiago de Compostela ata o próximo 4 de xuño. Nun futuro, poderá visitarse en Vigo e Pontevedra e os organizadores estudan levala máis alá das fronteiras galegas.

Diego Cascón, responsable dá Colección de Arte de Abanca, explicou que a mostra consta de dúas seccións. A primeira, nun nivel superior, presenta 12 obras escultóricas de grande formato, algunhas de principios dos anos 80 e outras máis recentes, como o ‘Fauno’ de 2003 ou ‘As Recolectoras’ de 2007, dedicada ás mulleres que colaboraron na limpeza das costas galegas tras a catástrofe do ‘Prestige’.

Todas elas “moi potentes e importantes no seu catálogo”, que permiten realizar un percorrido polo traballo de Leiro ao longo de máis de 30 anos de carreira e coñecer os diferentes materiais cos que traballaba, como a pedra e a madeira.

A segunda parte da exposición, nun nivel inferior do centro e máis centrada en contidos audiovisuais, presenta parte dos seus debuxos e un avance do documental ‘Sísifo confuso’, un traballo desenvolvido ao longo de tres anos a cargo de Aser Álvarez, comisario desta mostra.

O propio Álvarez explicou que a idea partiu dun proceso de indagación e investigación sobre os interioridade da obra de Leiro, seguindo o artista dende o seu taller en Cambados, ata unha exposición en Madrid e Nova York, lugar de “desconexión” para o escultor.

TRAS O TRABALLO DE LEIRO

O obxectivo desta segunda parte é mostrar “o que hai detrás da obra de Leiro”, pregunta que orixinou todo o proceso que levou ata a decisión de realizar un documental, e para iso se buscou plasmar un artista en plena madureza, dende certa distancia, co seu “extraordinario proceso reflexivo” e a súa “capacidade época de traballo”.

“É un artista que non esta preocupado pola mercadotecnia, senón polo proceso creativo”, sinalou, polo que tomaron a decisión de gardar esa distancia prudencial e “tratar de mostrar ese proceso intensísimo sen verbalizarlo, sen que teña que teorizar”. En definitiva, “ser o máis respectuosos posibles con el”, e explicar ese proceso que hai detrás do resultado simplemente mostrando a súa forma de traballar e conceptualizar a súa obra.

Esta sección estrutúrase mediante unha pequena mostra de fotografías as súas obras que permanecen en Santiago, que seguen a imaxes do seu taller en Cambados e do seu estilo de traballar, o que chama “o principio do mundo de Leiro”.

Posteriormente, a través dun corredor con parte do debuxo e serigrafía do autor (paso previo á escultura), móstrase o traballo de Leiro en Madrid na exposición ‘Purgatorio’, ademais dunha viaxe a Nova York. Estas fotografías acompáñanse de diversos vídeos e paisaxes sonoras en loop, realizados mediante sons do propio traballo do escultor usando as súas ferramentas.