Unha vítima de maltrato desaloxada afirma vivir nun trasteiro ante a falta de solución de Xunta e Concello de Vigo

Unha viguesa vítima de maltrato con catro fillos -un de 20 anos ao seu cargo-, que foi desaloxada dunha vivenda que ‘okupaba’ en Vigo, comunicou que na actualidade vive nun trasteiro ante a falta de “solución” para a súa situación por parte das administracións, concretamente da Xunta e o Concello vigués, aos que considera “responsables e cómplices” do acontecido.

Nunha rolda de prensa este venres, a muller, Eugenia Alonso, de 50 anos, indicou que leva sete anos esperando unha vivenda social, pero a pesar de que só cobra 426 euros de subsidio por desemprego, de que ten un fillo ao seu cargo, e de que forma parte dun colectivo con prioridade, nin a Xunta nin o Concello foron “quen de dar unha solución” ao seu problema.

Acerca diso, manifestou que non lle gusta contar as súas “miserias”, como que é vítima de maltrato, pero recoñeceu que tivo que facelo “por necesidade”, así, recalcou que o que pide é “un aluguer social que poida pagar para poder sobrevivir”. “Non pido que me regalen nada”, insistiu, antes de indicar que “sempre” traballou, pero non sempre tivo un soldo fixo.

Eugenia dixo que mantivo reunións con responsables políticos de distintas cores, pero “ninguén fai absolutamente nada”. “Ata agora funme arranxando pero son un lastre para os meus fillos. Son maior e necesito saber que vou poder durmir baixo un teito”, recalcou, a colación do que engadiu que as administracións lle din que non cumpre os requisitos para recibir axudas.

De feito, segundo explicou, durante os últimos anos de idas e vindas chegou a ter que recorrer á ‘okupación’ dunha vivenda. “A propia administración é a que obriga a ‘okupar’, eles me obrigaron a chegar a ese extremo e agora o usan como argumento” para negar unha vivenda social, afirmou, dicindo que iso a deixa nunha “precariedade cada vez máis grande”.

Neste sentido, comunicou que polos 20 meses que estivo de ‘okupa’ se atopa envolvida nun proceso xudicial polo que lle consta unha medida preventiva por usurpación de ben inmoble. “Estanme a poñer entre a espada e a parede; se cheguei a este límite é porque as autoridades me obrigan”, insistiu.

CRONOLOXÍA

A muller explicou que no ano 2007 estivo 10 meses nunha vivenda de acollida a mulleres maltratadas, tras o que conseguiu unha bolsa ‘de aluguer’ ata 2012, cando se tivo que mudar a unha vivenda sen contar con axudas. Alí permaneceu ata xuño de 2014, momento en que, como a ían desaloxar, decidiu irse.

Foi entón cando se instalou nunha vivenda abandonada e pechada da mesma zona, que limpou e acondicionou para vivir nela. Así, estivo na devandita localización durante 20 meses, ata que a propietaria apareceu e pediu o seu desaloxo, que se executou este mércores “sen avisar”. Agora, aínda que coñecidos lle ofreceron aloxamento, instalouse nun trastero “por non amolar”.

“UN NÚMERO MÁIS”

Eugenia fixo fincapé en que o seu caso supón “un número máis”, xa que hai “moita xente” na cidade de Vigo que se atopa na súa mesma situación e, malia que hai “vivendas libres” na cidade, estas “se usan para facer amiguismo”.

Así as cousas arremeteu con que o alcalde, Abel Caballero, diga que “mentres é alcalde non se desaloxa”. “Temos cara, nome e apelidos”, remarcou, antes de censurar que nas administracións gobernen “sinvergüenzas” e haxa “samesugas no poder”.

Finalmente, a avogada de Eugenia e voceiro da Oficina Dereitos Sociais Coia, Esther Lora, subliñou na rolda de prensa que as axudas “son insuficientes” pero “hai necesidades básicas que non poden ser obxecto de negocio” e a vivenda “se”ten que garantir”.