Áurea Soto: “Estou aquí sentada porque era imprescindible para botarme do goberno municipal”

Áurea Soto ante o tribunal

“Eu estou aquí sentada porque era imprescindible para botarme do goberno municipal”. Con esta afirmación concluíu a socialista Áurea Soto a súa alegación no xuízo contra ela -que finalizou este mércores- por un suposto delito de prevaricación durante a súa etapa como concelleira de Urbanismo do Concello de Ourense.

Xunto con ela, sentou no banco dos acusados o avogado coruñés Carlos Hernández, ao que contratou como asesor externo para defender a inexecución dunha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que obrigaba a demoler as vivendas e o aparcamento subterráneo construído na praza de Santo Antonio.

Para ambos os dous pide a Fiscalía dez anos de inhabilitación por prevaricación -no caso do letrado, como cooperador necesario para cometer ese delito-, mentres a súa defensa sostén que se trata “dun xuízo político” motivado por intereses “espurios” e solicita a libre absolución.

Neste sentido, denunciaron que o obxectivo deste xuízo era “desactivar” a Soto da política local, toda vez que o código ético do seu partido o obriga a deixar o seu militancia antes de sentar no banco dos acusados.

Ao fío diso, a avogada da exedila opinou que a causa xa debeu ser arquivada “no momento da instrución”, criticando así o pronunciamento do titular do xulgado de instrución número 1 de Ourense, Leonardo Álvarez, para quen Áurea Soto defendeu “a capa e espada” o carácter privado do subsolo “a pesar de existir unha sentenza firme que poñía de manifesto a titularidad pública deste para legalizar esas obras.

INFRINXIRON A LEI “A SABENDAS”

A representación do acusación popular, exercida pola filla do empresario Bautista Rodríguez Díaz, incidiu que Áurea Soto e Carlos Hernández infrinxiron a normativa “a sabendas” e se valeron dunha “actitude prevaricadora” para solucionar o que sabían que constituía unha ilegalidade.

Neste sentido, o avogado Antonio Feijóo Miranda fixo fincapé en que unha sentenza do TSXG en 2004 xa establecía que o chan onde se construíu o aparcamento da citada praza era “chan público” e, polo tanto, só podería ser xestionado directamente polo concello ou a través dunha concesión, pero non de forma privada.

Por iso, á vista de que Áurea Soto “pasou olimpicamente” dos pronunciamentos xudiciais para lograr legalizar o conxunto da praza, reafirmouse na súa petición de 21 anos de inhabilitación para o desempeño de cargo ou función pública.