A vítima do crime de Coruxo relatara as súas irmás que se sentía “vixiada” polo seu exmarido

A muller de 37 anos Cristina G.S., que faleceu en Vigo o pasado 11 de outubro de 2011 supostamente a mans da súa exmarido, sentíase “vixiada” por este, segundo relataron as irmás da vítima no xuízo que se segue na Audiencia Provincial de Pontevedra contra Francisco Rafael A.M., autor confeso do crime.

No terceiro día de vista con tribunal de xurado declararon dous das irmás de Cristina, que coincidiron en sinalar que a muller, que se divorciou do acusado de forma amigable en agosto de 2011, sentía “vixiada” e “controlada” pola súa expareja. Segundo apuntaron estas testemuñas, unha vez divorciados e con el vivindo xa fose do domicilio familiar, sucedéronse varios encontros aparentemente casuais.

“Ela dicía que Francisco controlábaa, deuse conta de que a vixiaba cando ía á praia cos nenos, ou a levalos ao colexio. Non é que tivese medo del, pero era algo que lle molestaba”, sinalou unha das súas irmás. No entanto, as dúas irmás da falecida insistiron en que Cristina “non tiña medo” do seu exmarido e que, aínda que o seu matrimonio “non ía ben desde facía algún tempo”, non coñecían episodios de violencia física ou malos tratos.

“Era unha moza moi alegre, estaba feliz pola súa nova condición de separada, só quería ser feliz, e que a súa exmarido tamén o fose, que refixese a súa vida”, apuntou María José G.S., quen confirmou que, desde os feitos, fíxose cargo dos dous fillos mellizos da falecida.

A ese respecto, indicou que, desde que o autor confeso da morte da súa irmá foi detido e ingresou en prisión provisional, nin el nin a súa familia preocupáronse dos menores, nin preguntaron si podían axudala, tendo en conta que ela vive cunha pensión de invalidez, o seu marido está en paro, e sostén aos seus dous fillos e aos seus dous sobriños. “Estes nenos van crecer sen nai, pero mentres a súa tía viva non lles vai a faltar de nada. O acusado esnaquizounos a vida a todos”, lamentou.

VECIÑA

Entre as testemuñas que prestaron declaración este luns no xuízo, está unha veciña da parella que, segundo o seu relato, á primeira hora da mañá daquel 11 de outubro, escoitou uns “berros desgarradores”, provenientes do domicilio da falecida.

“Escoitei a unha muller varias veces ‘por favor, por favor!’ e, despois, un último berro, coma se sacáseo do fondo, ‘por favor!’. Daquela todo quedou nun silencio sepulcral”, sinalou esta veciña.

A muller explicou ante o tribunal que, despois deses berros, que ocorreron “moi rápido”, non volveu escoitar ningún ruído máis, nin viu a ninguén entrando ou saíndo da casa. Esta testemuña sinalou no xuízo que non creu que “houbese unha muller morta”, aínda que recoñeceu que os sons que escoitara “parecían os de alguén a quen están a matar”.

O xuízo renovarase este martes, con declaracións de peritos e, no caso de que dea tempo, dos forenses que examinaron o corpo da vítima.