Cambre acolle dúas obras de teatro incluídas na programación “Cultura no Camiño”
Nesta fin de semana en Cambre, terán lugar dous espectáculos teatrais incluídos na programación especial “Cultura no Camiño” que promove a Axencia Galega das Industrias culturais da Xunta de Galicia (AGADIC) en colaboración cos concellos galegos polos que discurren os distintos Camiños de Santiago, con motivo de celebrar o 8º centenario da peregrinación de San Francisco de Asís a Galicia. As representacións levaranse a cabo, no local de cine e teatro de La Juventud de Cecebre.
A entrada é de balde, as persoas interesadas en asistiren poderán recoller as invitacións que están dispoñibles nas instalacións municipais que se sinalan a continuación, nos seus respectivos horarios: Bibliotecas municipais de Cambre, Temple e A Barcala, Casa do Concello, Casa da Cultura “Villa Concepción”, Museo e Xacemento romano, Oficina municipal de Información xuvenil, Departamento de Cultura.
Venres 25, de outubro ás 19:30 h
Público familiar
Compañía “A nena e o grilo”
Obra “A nena e o grilo nun barquiño”
SINOPSE “A NENA E O GRILO NUN BARQUIÑO”
As aventuras da nena e o grilo, interpretados pola actriz Montse Piñón e polo actor Pepablo Patinho, integrantes da compañía Teatro Ghazafelhos, inciden directamente en temáticas como a solidaridade, o respeto hacia a natureza, a identidade, o desenvolvemento do universo afectivo e a curiosidade por todo o que os rodea. Para isto, ambos personaxes irán vivindo singulares aventuras nas que se achegarán ao mundo dende a perspectiva mesma dos nenos, sinxela e xenerosa, dramatizando e interactivando cos músicos e co público.
Domingo 27, de outubro ás 20:30 h
Público xuvenil (máis de 14 anos) e adultos en xeral
Compañía: Sarabela Teatro
Obra “Viaxe a ningunha parte” de Fernando Fernán Gómez.
SINOPSE “VIAXE A NINGUNHA PARTE”
“A viaxe a ningunha parte” é unha magnífica obra narrativa contada maxistralmente por Fernando Fernán Gómez e que SARABELA TEATRO adapta ao teatro con auténtica paixón. É a historia duns “cómicos da legua” que vivían na España de hai unhas décadas e que percorrían camiños poeirentos ateigados de pobreza, co obxectivo de levar un sorriso, un respiro ás penurias dunha poboación gris, marcada pola miseria e a fame.
Trátase de personaxes moi humanos, ante-heroes, cos seus medos moi ben definidos, pero cunha vitalidade extraordinaria, pobres xentes que cren que por riba de todo hai que vivir a vida que a cada quen lle tocou coa maior dignidade como “principal forza que move a terra” e a maior alegría posible, alegría que se filtra nas escenas cun humor excelente.











