publicidade hoxe

Teresa Romero asegura que non sabe o que fallou ou se realmente houbo fallos, aínda que non garda rancor

PUBLICADO EN: Noticias de GaliciaBecerreáGaliciaLocal PortadaPortada esquerda
A-
A+
Europa Press
Teresa Romero na rolda de prensa

Teresa Romero na rolda de prensa

A auxiliar de enfermaría Teresa Romero sinalou este mércores que non sabe o que fallou para que se contaxiase co virus do ébola, que nin sequera sabe se realmente houbo fallos pero que, non obstante, non garda “rancor”.

“Non sei o que fallou, nin sequera sei se fallou algo… só sei que non gardo rancor nin reproches”, sinalou Teresa Romero nunha breve comparecencia ante os medios de comunicación, onde se mostrou visiblemente emocionada e avalada con continuos aplausos.

Romero, que recoñeceu que aínda está “débil” e pediu “tranquilidade”, sinalou que espera que o seu contaxio sirva para “algo”, para “investigar a enfermidade”. “Se o meu sangue serve para curar outras persoas aquí estou”, engadiu.

Teresa Romero compareceu ante os medios de comunicación pouco antes das 14 horas acompañada do seu marido, Javier Limón, e dun grupo de compañeiros. Mentres se dirixía ao salón de actos do Hospital Carlos III, sentada en cadeira de rodas, foi aplaudida por traballadores do centro. Xa na sala, outro grupo de empregados tamén a recibiu con sonoros aplausos e ao berro de ‘¡vamos Tere!’.

A auxiliar de enfermaría quixo agradecer a Deus por “devolverlle a vida” e á súa familia porque o seu apoio a fixo “loitar por seguir nesta vida”. Aparte, remarcou que para facer “o milagre” Deus se serviu dos compañeiros do Carlos III -citando médicos, celadores, enfermeiros e auxiliares de enfermaría, entro outras categorías profesionais-.

“MILAGRE” MALIA A “NEFASTA XESTIÓN POLÍTICA”

“Temos a mellor sanidade do mundo”, dixo Romero para resaltar que o sistema sanitario ten profesionais “abnegados”, capaces de “obrar o milagre” malia “moitas veces a nefasta xestión política”.

Tamén remarcou que cando se “vía morrer” aferrábase aos recordos dos seus familiares e ao do seu marido, ao que “adora”. Ademais, remarcou que a través de Limón e os profesionais do centro, co seu “cariño”, foi consciente de que “toda a sociedade loitaba contra o ébola”, unha enfermidade á que “ninguén importaba” a Europa ata que se produciu o caso do seu contaxio.

Por outra banda, Romero recalcou que sen ese “esforzo e cariño” dos profesionais do centro non sería posible salvalo a vida e espera que o seu contaxio poida contribuír, á súa vez, para lograr a curación doutras persoas. Neste sentido, agregou que espera que o seu sangue poida servir para xerar chan hiperinmune ou sexa estudada para lograr unha curación.

Á súa vez, tivo un apartado para agradecer á irmá Paciencia que doara o seu sangue para o soro de convalecente e aos miles de mensaxes de “alento” que recibiu tanto por carta coma por redes sociais. A feito extensible ese agradecemento aos profesionais do Hospital Fundación Alcorcón e aos seus veciños “polo que tiveron que soportar”.

Mentres, Romero agregou que agora serán os seus avogados os que informen dos pasos legais a seguir que tome a parella e que agora é “tempo de descansar”.

JAVIER LIMÓN: “EXCALIBUR ERA COMO O FILLO QUE NUNCA TIVEMOS”

Romero rematou a súa comparecencia visiblemente emocionada para dar a palabra ao seu marido, Javier Limón, que lamentou o sacrificio da súa mascota ‘Excalibur’, que “foi executado” sen ningunha posibilidade de alegar.

“Era como o fillo que nunca tivemos”, insistiu Limón quen recalcou que se perdeu unha oportunidade “científica” co seu sacrificio (en referencia á posible incidencia nos cans) e que se demostrou no caso de Estados Unidos que non era necesaria a súa morte. Neste sentido, agradeceu a axuda que recibiu dos amantes dos animais, aínda que finalmente fora “estéril” para impedir a morte do can.

5 de novembro de 2014 | 17:11 • Sen comentarios

Comentarios pechados.