publicidade hoxe
Publicidade
omeulibro1

Os acusados de atar a un párroco de Pazos de Borbén aceptan 15 anos de prisión

Europa Press
Un instante do xuízo

Un instante do xuízo

Os tres acusados de entrar pola forza na vivenda dun párroco de Pazos de Borbén (Pontevedra) en xaneiro de 2013, onde o ataron de pés e mans para roubarlle a tarxeta de crédito, aceptaron penas que suman 15 anos de prisión e multas por un valor total de case 500 euros, fronte aos 30 anos que pedía inicialmente a Fiscalía.

Os tres xóvenes, Francisco S.M., Javier P.O., e Víctor José M.L., chegaron ao xuízo, fixado para este martes na Sección Quinta da Audiencia Provincial de Pontevedra, con sede en Vigo, esposados e escoltados por axentes da Policía Nacional -xa que se atopan recluídos en prisión desde fai máis dun ano-, aínda que finalmente a vista non chegou a celebrarse ao chegar todas as partes a un acordo.

Así, recoñeceron a súa culpabilidade dos delitos de roubo con violencia, falta de lesións e delito de detención ilegal contra o sacerdote, ao que roubaron en total 1.745,70 euros e que permaneceu atado na súa vivenda unhas 12 horas.

O fiscal pedía para cada un dos tres 5 anos de cárcere por un suposto delito de roubo con forza, outros cinco anos por detención ilegal, e 360 euros de multa cada un polas lesións ocasionadas á vítima, pero finalmente cada un deles foi condenado a unha media de cinco anos de prisión.

Desta forma, Javier P.O., ao que concorría a agravante de drogadicción, foi condenada a cinco anos e catro meses de prisión e a unha multa de catro euros diarios durante un mes; e Víctor M.L., coa atenuante moi cualificada de confesión e colaboración coa policía, foi condenado a cinco anos de cárcere e multa de seis euros diarios durante un mes.

Finalmente, Francisco S.M., ao que concorría a agravante de reincidencia e a atenuante de drogadicción, foi condenado a cinco anos e tres meses de prisión e a pagar seis euros diarios durante un mes. En declaracións, o seu avogado indicou que “dentro do que cabe” están “satisfeitos” con estas penas, posto que conseguiron “unha rebaixa considerable”, xa que “a outra opción era celebrar o xuízo e arriscarse a que condenasen a todos a 10 anos”.

A vítima, pola súa banda, recuperou o diñeiro correspondente aos cargos na tarxeta bancaria e renunciou a posibles indemnizacións ou ao pago polos danos na porta da vivenda ou polas feridas sufridas.

A VÍTIMA: “QUE TODOS OS LADRÓNS FOSEN ASÍ”

En declaracións aos medios antes da vista, o párroco vítima do roubo, Jaime G.C., reduciu o asalto que sufriu a unha “anécdota” e sinalou que, a pesar de todo, tivo “sorte” posto que os ladróns “portáronse ben” con el. “Salvo atarme, non tiveron unha mala palabra nin un mal xesto, a despedida que me fixeron foi estupenda” e “o trato persoal con eles, exquisito”, afirmou.

Así, lembrou o asalto á casa reitoral de Padrón (A Coruña) ocorrido o pasado mes de setembro, no que resultou ferido o cura desta localidade e faleceu a súa asistenta. “Cando vin o outro día o párroco de Escravitude mallado… iso si me crearía un trauma”, sinalou.

Segundo trasladou, tras superar “o trauma inicial de atopar alí aos encapuchados”, os asaltantes e el estiveron “a falar con distensión dos seus problemas”, e a “única ameaza” que recibiu foi cando lle pediron a clave da tarxeta de crédito. “Dixéronme: mira, dános o pin da tarxeta ben dado, porque se temos que volver se cadra a cousa varía”, explicou.

Así mesmo, respecto de permanecer 12 horas atado, recoñeceu que “a noite foi espantosa, sen saber que hora era, na escuridade, esperando que a torre dese as oito da mañá” mentres se lle inchaban as mans polas ataduras. “Encerráronme, quitáronme os teléfonos, arrincaron todo, pecharon a habitación, por que me tiñan que atar de tal maneira?”, cuestionouse.

O sacerdote comentou que un dos mozos durante o asalto pediulle perdón e dixo que lle estaban roubando porque necesitaban o diñeiro, “non necesitaban nada pero algo tiñan que dicir”. “Se de verdade collen o diñeiro e ao día seguinte me decato de que eses fillos que dicían que tiñan (que non tiñan, parece ser) foron ao supermercado e lles levaron para comer, pois mira…, pero para irse de putas non, iso non…”, argumentou.

“Se miras unha familia feliz polo menos, non os desculpo pero si mo explico, pero cando me decatei de que andaron no Porriño toda a noite de festa xa ceh doe máis no corazón, porque xa viñeron alí a mentir”, remarcou.

Finalmente, o cura manifestou a súa esperanza de que non lle volva a ocorrer unha experiencia similar. “Que non me veña outra, e se vén que veña así, pero que me aten cunha corda e non con cables”, resaltou antes de manifestar o seu desexo de “que todos os ladróns fosen así, pero que non atasen o cliente, que se fosen”.

OS FEITOS

Segundo o escrito de acusación do Ministerio Público, Francisco S.M., Javier P.O., e Víctor José M.L., desprazáronse á vivenda do párroco sobre as 22,30 horas do 28 de xaneiro de 2013 e, tras romper o cristal da porta de entrada, dous deles entraron e outro quedou fóra vixiando.

Os atacantes que estaban dentro ataron de pés e mans ao propietario da vivenda usando unha funda de almofada e cables dun teléfono e dun cargador, e subtraéronlle uns 30 ou 40 euros, ademais dunha tarxeta bancaria, da que lle pediron o PIN verdadeiro, ameazándolle con volver se non era correcto.

Con esa tarxeta, sacaron diñeiro de caixeiros de Ponteareas e Tui; pagaron consumicións e servizos nun club de alterne do Porriño; e pagaron compras nunha gasolineira da estrada Ponteareas-As Neves; en total, 1.745,70 euros.

Mentres, a vítima permaneceu atada na súa vivenda unhas 12 horas, ata que foi atopado pola súa asistenta pola mañá. Como resultado do ataque, sufriu lesións nas bonecas e nos nocellos e ten unha cicatriz de 11 centímetros.

28 de outubro de 2014 | 12:44 • Sen comentarios

Comentarios pechados.