publicidade hoxe
Publicidade
omeulibro1

Absolven á alcaldesa de Melón dos delitos de falsidade e quebrantamento

PUBLICADO EN: Noticias de GaliciaLocal PortadaMelónPortada esquerda
A-
A+
Europa Press

A Sección Segunda da Audiencia Provincial de Ourense absolveu a alcaldesa de Melón, Cristina Vílchez, e as outras dúas persoas acusadas na mesma causa, unha auxiliar administrativa do Concello e un veciño, dos delitos de falsidade en documento oficial e quebrantamento de condena, segundo informou o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG).

Os tres foran denunciados pola súa suposta participación na falsificación dun documento acreditativo dos traballos en beneficio da comunidade aos que foi condenado o veciño da localidade tras ser considerado culpable dun delito contra a seguridade vial.

Nos fundamentos xurídicos da sentenza, que non é firme e contra a que cabe recurso ante o Tribunal Supremo, o relator pronúnciase en primeiro lugar sobre a ilicitud da proba e conclúe que a obtención da información relativa ao cumprimento da pena se realizou sen a correspondente autorización do alcalde do Concello de Melón, cando esta era necesaria.

“Ao carecer da devandita autorización vulnerouse o dereito á intimidade do penado, o cal goza da axeitada reserva sobre os datos relativos á pena imposta na súa forma de cumprimento”, sinala o fallo.

“A cesión de posterior dos datos realizada aos detectives privados prodúcese con vulneración da Lei de Protección de Datos, con afectación ao dereito de autodeterminación informativa de que goza o penado. E por último a investigación dos detectives realizouse baixo a prohibición legal da investigación de delitos públicos”, engade.

Por todo iso, indica a Sala que “a proba obtida, residenciada no informe dos detectives privados que se incorporou a autos co atestado policial, así como a súa posterior declaración testifical presentan o carácter de nulos, ao considerarse ilícita a proba na obtención e cesión dos datos que serviron de base ao informe, e ao estimarse que este faise contra a prohibición legal que lles impide investigar delitos públicos”.

QUEBRANTAMENTO DE CONDENA

Sobre o delito de quebrantamento de condena, a sentenza sinala que as incidencias no desenvolvemento do Plan de Cumprimento non foron nin comprobadas polo Concello de Melón nin comunicadas ao Servizo de Xestión de Penas e Medidas Alternativas, e, polo tanto, tampouco foron postas en coñecemento do xuíz de vixilancia penitenciaria”.

Neste sentido, o tribunal entende que non lle corresponde substituír a decisión que no seu día adoptou o xuíz de vixilancia penitenciaria declarando executada a pena. “E máis cando non se desprendeu con notoriedade, da proba practicada á que se outorgou validez, a existencia dun quebrantamento. Por iso só cabe efectuar un pronunciamento absolutorio en canto á imputación de quebrantamento de condena”, argumenta.

Por último, en relación ao delito de falsidade en documento público, a sentenza indica que “o feito de asinar en data diferente a aquela na cal se verificaba o traballo, é entendido por quen ostentaba a Xefatura do Servizo de Xestión de Penas no momento dos feitos, en declaración prestada no plenario, como un feito non relevante”, polo que a discordancia entre a data que figura como control presenza e a data efectiva de sinatura enténdese inocua, segundo o tribunal.

Os feitos que integran o relato declarado probado, segundo recolle o fallo, non permiten ter por acreditado o coñecemento por parte de alcaldesa das circunstancias relativas ao grao de cumprimento da pena de traballos.

“O Concello non desenvolveu ningunha actuación destinada a comprobar o cumprimento dos traballos impostos no horario e datas establecidas, tendo exclusivamente un coñecemento referencial da súa realización a través do testemuño de veciños e da información transmitida por algún dos concelleiros, máis concretamente polo tenente alcalde”, esgrime o tribunal.

“Non consideramos acreditado, pois ningunha proba se verificou ao efecto, que as imputadas tivesen coñecemento real e efectivo, ou mesmo, meramente indiciario da existencia de incumprimentos ou dun defectuoso cumprimento da pena que se executaba. Por iso estimamos que non concorre o necesario dolo falsario que converta en típica a actuación da acusada”, conclúe.

3 de decembro de 2015 | 17:55 • Sen comentarios

Comentarios pechados.